
Een exclusief rapport van The Guardian op 17 november onthult dat tientallen migrantenarbeiders die tot £25.000 betaalden voor valse Britse gezondheids- en zorgvisa nu formeel worden beoordeeld als mogelijke slachtoffers van moderne slavernij. Het ministerie van Binnenlandse Zaken bevestigde aan de krant dat het zijn richtlijnen voor het National Referral Mechanism (NRM) herzien wordt, zodat slachtoffers van oplichting niet automatisch als immigratieovertreders worden behandeld.
Het verhaal draait om een Nigeriaans gezin dat hun huis verkocht om valse sponsorverklaringen te financieren. Na aankomst in het VK in 2023 ontdekten ze dat er geen baan was, waardoor ze zonder middelen kwamen te zitten en de visumvoorwaarden overtraden. Goede doelen melden dat dit soort oplichting sterk is toegenomen sinds de zorgmedewerkerroute na Brexit werd geopend, waarbij werd ingespeeld op de vraag vanuit onderbezet zorginstellingen en de complexiteit van sponsorlicentiecontroles.
Vanuit het oogpunt van internationale arbeidsmobiliteit benadrukt deze zaak de reputatie- en nalevingsrisico’s van het uitbesteden van werving naar het buitenland. Sponsors blijven aansprakelijk als er frauduleuze tussenpersonen worden ingezet, en hun licentie kan worden ingetrokken, zelfs als het bedrijf niet op de hoogte was van de misstanden. Juridische adviseurs raden aan om grondig onderzoek te doen naar buitenlandse recruiters en vermoedens van fraude proactief te melden bij het ministerie.
De geplande herziening van het NRM-beleid kan ook invloed hebben op hoe snel slachtoffers van oplichting werkvergunningen krijgen, omdat positieve “redelijke gronden”-beslissingen momenteel uitzetting opschorten, maar niet automatisch werktoestemming geven. Belanghebbenden pleiten voor een versnelde werkvergunning om kwetsbaarheid voor uitbuiting te verminderen. Werkgevers in gereguleerde sectoren, vooral de zorg, moeten rekening houden met strengere controles op wervingsroutes en voorbereid zijn om tijdens sponsorcontroles robuuste nalevingsmaatregelen aan te tonen.
Het verhaal draait om een Nigeriaans gezin dat hun huis verkocht om valse sponsorverklaringen te financieren. Na aankomst in het VK in 2023 ontdekten ze dat er geen baan was, waardoor ze zonder middelen kwamen te zitten en de visumvoorwaarden overtraden. Goede doelen melden dat dit soort oplichting sterk is toegenomen sinds de zorgmedewerkerroute na Brexit werd geopend, waarbij werd ingespeeld op de vraag vanuit onderbezet zorginstellingen en de complexiteit van sponsorlicentiecontroles.
Vanuit het oogpunt van internationale arbeidsmobiliteit benadrukt deze zaak de reputatie- en nalevingsrisico’s van het uitbesteden van werving naar het buitenland. Sponsors blijven aansprakelijk als er frauduleuze tussenpersonen worden ingezet, en hun licentie kan worden ingetrokken, zelfs als het bedrijf niet op de hoogte was van de misstanden. Juridische adviseurs raden aan om grondig onderzoek te doen naar buitenlandse recruiters en vermoedens van fraude proactief te melden bij het ministerie.
De geplande herziening van het NRM-beleid kan ook invloed hebben op hoe snel slachtoffers van oplichting werkvergunningen krijgen, omdat positieve “redelijke gronden”-beslissingen momenteel uitzetting opschorten, maar niet automatisch werktoestemming geven. Belanghebbenden pleiten voor een versnelde werkvergunning om kwetsbaarheid voor uitbuiting te verminderen. Werkgevers in gereguleerde sectoren, vooral de zorg, moeten rekening houden met strengere controles op wervingsroutes en voorbereid zijn om tijdens sponsorcontroles robuuste nalevingsmaatregelen aan te tonen.
Bron: The Guardian