Rekordowa liczba odstrzałów reniferów wywołuje w Finlandii apel o zaostrzenie kontroli wilków na granicach

Wzrost ataków wilków wywiera nową presję na już zamkniętą granicę Finlandii z Rosją. „The Guardian” informuje, że w 2025 roku zabito ponad 2100 reniferów – niemal dwukrotnie więcej niż poprzedni rekord – co zmusiło pasterzy wzdłuż 1340-kilometrowej granicy do domagania się zwiększenia limitów odstrzału i wzmocnienia nadzoru. Naukowcy podejrzewają, że wiele wilków pochodzi z Rosji, gdzie polowania zmalały po wysłaniu poborowych na Ukrainę.

Choć problem dotyczy dzikiej przyrody, ma też konsekwencje dla mobilności i bezpieczeństwa. Fińska Straż Graniczna musi badać ślady przekraczające „ziemię niczyją”, gdzie ruch ludzi jest zabroniony, co odciąga patrole od ich głównego zadania – zapobiegania nielegalnej migracji. Pasterze ostrzegają również, że straty ekonomiczne, które w zeszłym roku wyniosły 4 miliony euro, mogą zmusić rodziny Saamów do porzucenia tradycyjnych tras migracyjnych, które są podstawą lokalnej turystyki i programów kulturowych.



W odpowiedzi Finlandia zniosła całkowity zakaz polowań na wilki od 1 stycznia 2026 roku, wprowadzając regionalne limity odstrzału. Organizacje ekologiczne obawiają się, że może to zagrozić korzystnemu statusowi ochronnemu gatunku według prawa UE, jednak przedstawiciele Ministerstwa Spraw Wewnętrznych argumentują, że kontrola populacji drapieżników jest kluczowa dla „bezpieczeństwa życia na obszarach przygranicznych”.

Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej, którzy przenoszą pracowników do projektów górniczych, leśnych czy obronnych w Laponii i Kainuu, debata ta sygnalizuje możliwe ograniczenia na sezonowych drogach dojazdowych oraz prawdopodobieństwo doraźnych kontroli policyjnych. Wykonawcy transportujący sprzęt w pobliżu granicy mogą napotkać dodatkowe wymogi dotyczące pozwoleń, jeśli aktywne będą patrole kontrolujące drapieżniki.

W dłuższej perspektywie ta sytuacja pokazuje, jak napięcia geopolityczne mogą mieć nieoczekiwane skutki uboczne – od ruchów ludzkich po zwierzęce przekraczanie granic – co wymaga całościowego podejścia do bezpieczeństwa granic, łączącego politykę środowiskową i migracyjną.