
Frontex ogłosił 16 listopada, że po sześciotygodniowej przerwie spowodowanej brakiem środków finansowych ponownie przyjmie nowe przypadki w ramach Programu Reintegracji UE (EURP). Rada Ministrów zatwierdziła dodatkową linię budżetową 9 listopada, co pozwoliło agencji granicznej natychmiast wznowić działanie programu. EURP finansuje indywidualnie dostosowaną pomoc reintegracyjną — od przyjęcia na lotnisku po szkolenia zawodowe — dla migrantów powracających dobrowolnie lub na podstawie nakazów powrotu wydanych przez państwa członkowskie.
Francja od 2024 roku intensywnie korzysta z programu, aby zwiększyć trwałość powrotów do Afryki Północnej i Zachodniej; w zeszłym roku Paryż zgłosił ponad 7 300 przypadków, ustępując jedynie Niemcom. W czasie zamrożenia programu w październiku i listopadzie francuskie prefektury mogły organizować loty, ale nie mogły rejestrować nowych beneficjentów wsparcia po powrocie, co spowodowało zaległości około 900 spraw. Frontex poinformował, że te przypadki będą teraz rozpatrywane w kolejności chronologicznej, z priorytetem dla osób najbardziej narażonych.
Agencja ostrzegła, że jeśli popyt nadal będzie przewyższał prognozy — we wrześniu odnotowano wzrost o 63% — limity przyjęć mogą zostać ponownie wprowadzone jeszcze przed końcem roku. Dla francuskich pracodawców korzystających z procedury „dobrowolnego powrotu” jako sposobu na rozwiązanie problemu przekroczenia pobytu przez kontraktorów lub pracowników delegowanych, wznowienie programu oznacza ważny impuls: migranci podpisujący umowy powrotu znów mają gwarantowany dostęp do środków na reintegrację, co ułatwia negocjacje.
Prawnicy zajmujący się imigracją powinni jednak zwrócić uwagę na ryzyko kolejnych przerw i zadbać, by klienci składali wnioski bez zwłoki. Strategicznie, ta sytuacja pokazuje, jak finansowanie na poziomie UE może z dnia na dzień zakłócić krajowe plany powrotów. Zespoły zajmujące się mobilnością powinny dywersyfikować opcje powrotu — korzystając z dwustronnych projektów reintegracyjnych lub pakietów Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) — aby nie być całkowicie zależnymi od EURP w cyklu budżetowym 2027 roku.
Francja od 2024 roku intensywnie korzysta z programu, aby zwiększyć trwałość powrotów do Afryki Północnej i Zachodniej; w zeszłym roku Paryż zgłosił ponad 7 300 przypadków, ustępując jedynie Niemcom. W czasie zamrożenia programu w październiku i listopadzie francuskie prefektury mogły organizować loty, ale nie mogły rejestrować nowych beneficjentów wsparcia po powrocie, co spowodowało zaległości około 900 spraw. Frontex poinformował, że te przypadki będą teraz rozpatrywane w kolejności chronologicznej, z priorytetem dla osób najbardziej narażonych.
Agencja ostrzegła, że jeśli popyt nadal będzie przewyższał prognozy — we wrześniu odnotowano wzrost o 63% — limity przyjęć mogą zostać ponownie wprowadzone jeszcze przed końcem roku. Dla francuskich pracodawców korzystających z procedury „dobrowolnego powrotu” jako sposobu na rozwiązanie problemu przekroczenia pobytu przez kontraktorów lub pracowników delegowanych, wznowienie programu oznacza ważny impuls: migranci podpisujący umowy powrotu znów mają gwarantowany dostęp do środków na reintegrację, co ułatwia negocjacje.
Prawnicy zajmujący się imigracją powinni jednak zwrócić uwagę na ryzyko kolejnych przerw i zadbać, by klienci składali wnioski bez zwłoki. Strategicznie, ta sytuacja pokazuje, jak finansowanie na poziomie UE może z dnia na dzień zakłócić krajowe plany powrotów. Zespoły zajmujące się mobilnością powinny dywersyfikować opcje powrotu — korzystając z dwustronnych projektów reintegracyjnych lub pakietów Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) — aby nie być całkowicie zależnymi od EURP w cyklu budżetowym 2027 roku.
Źródło: Frontex Newsroom