
W przełomowym wyroku o znaczeniu ogólnokrajowym dla standardów procedur w ramach Ustawy o Cudzoziemcach z 2025 roku, Sąd Najwyższy Karnataki 16 listopada wstrzymał deportację Abdula Rahima, mieszkańca Bengaluru zatrzymanego jako rzekomy obywatel Bangladeszu. Sędziowie orzekli, że Regionalny Urząd Rejestracji Cudzoziemców (FRRO) nie zapewnił Rahimowi prawa do osobistego przesłuchania ani nie przeanalizował właściwie dokumentów – w tym indyjskiego paszportu i karty Aadhaar – przed wydaniem decyzji o jego usunięciu z kraju. Sędzia C. M. Poonacha podkreślił, że choć prawo do zamieszkania w Indiach przysługuje obywatelom, to konstytucyjne gwarancje równości wobec prawa i wolności osobistej dotyczą wszystkich osób. Sąd nakazał FRRO skierowanie sprawy do właściwego Trybunału ds. Cudzoziemców i podjęcie decyzji o statusie Rahima dopiero po dokładnym rozpatrzeniu przedstawionych dowodów. Dla międzynarodowych firm zatrudniających dużą liczbę nisko opłacanych pracowników migracyjnych wyrok ten podkreśla znaczenie skrupulatnej dokumentacji oraz ryzyko wynikające z wydawania decyzji o zatrzymaniu bez pełnego rozpatrzenia sprawy. Eksperci prawni wskazują, że orzeczenie może skłonić FRRO w całym kraju do wydawania bardziej przejrzystych zawiadomień o deportacji oraz zapewniania przesłuchań – co może spowolnić proces usuwania cudzoziemców, ale zmniejszy liczbę sporów sądowych. Prawnicy imigracyjni radzą pracodawcom, by proaktywnie weryfikowali dokumenty tożsamości pracowników zagranicznych i tych o niejasnym statusie; po wydaniu przez FRRO zakazu pracownicy mogą zostać umieszczeni w ośrodku detencyjnym do czasu rozpatrzenia odwołania. Sprawa ta podkreśla również rosnącą rolę sądów stanowych w kształtowaniu polityki imigracyjnej, nawet w obliczu modernizacji kategorii wiz przez rząd centralny.
Źródło: The Indian Express