
Długo zapowiadana reforma programu Working Holiday Maker (WHM) w Australii wreszcie weszła w życie. Minister Spraw Wewnętrznych Tony Burke przedstawił pakiet zmian mających na celu ograniczenie netto-migracji zagranicznej (NOM), jednocześnie nie pozbawiając pracodawców z regionów dostępu do siły roboczej. Od 1 grudnia 2026 roku osoby ubiegające się o drugą lub trzecią wizę WHM (podklasy 417 i 462) będą musiały zarejestrować się w nowym internetowym losowaniu. Na lata 2026-27 przewidziano 45 000 miejsc na drugi rok i 25 000 na trzeci rok. Wybrani uczestnicy otrzymają zaproszenie do złożenia wniosku; osoby bez zaproszenia nie będą mogły aplikować, co zakończy praktykę składania powtarzających się, spekulacyjnych wniosków.
Jednocześnie wymóg pracy w regionach, aby kwalifikować się do przedłużenia wizy, wzrasta z 88 do 120 dni dla drugiej wizy oraz z 179 do 210 dni dla trzeciej. Posiadacze brytyjskich paszportów, którzy dotąd byli zwolnieni na mocy Australia-UK Free Trade Agreement, od lipca 2027 roku również będą musieli spełnić wymóg pracy regionalnej, co Burke nazwał „niesprawiedliwą luką prawną”.
Przedstawiciele biznesu przyjęli z zadowoleniem pewność stałych rocznych limitów, ale ostrzegli, że podniesienie progu pracy w regionach utrudni przyciąganie wykwalifikowanych backpackerów, którzy mają już alternatywy w kanadyjskim programie IEC i nowozelandzkim WHS. Rolnicy natomiast docenili gwarancję, że całkowita liczba godzin pracy dostępnych dla backpackerów w regionach pozostanie niezmieniona, mimo mniejszej liczby uczestników.
Politycznie ogłoszenie wywołało gorącą wymianę zdań w Senacie. Koalicja nazwała „wycofanie się” z wcześniejszych, bardziej drastycznych cięć „całkowitą katastrofą”, podczas gdy senatorowie Zielonych argumentowali, że reformy nadal narażają backpackerów na wyzysk. Burke odpowiedział, że limity ustalane w losowaniu to kompromis między zmniejszeniem presji na mieszkania w miastach a zapewnieniem siły roboczej na szczyty sezonu zbiorów.
Dla menedżerów ds. mobilności kluczową kwestią jest planowanie z wyprzedzeniem. Pracodawcy korzystający z pracowników WHM będą musieli zsynchronizować kalendarze rekrutacji z grudniowym losowaniem i śledzić rundy zaproszeń. Podróżni powinni uwzględnić dłuższe okresy pracy w regionach i być gotowi do przedstawienia szczegółowych dowodów w postaci pasków wypłat przy składaniu wniosku o przedłużenie. Agenci migracyjni przewidują, że w pierwszym roku popyt przewyższy podaż, zwłaszcza ze strony kandydatów z Wielkiej Brytanii, Indii, Chin i Wietnamu – najszybciej rosnących rynków źródłowych WHM.
Jednocześnie wymóg pracy w regionach, aby kwalifikować się do przedłużenia wizy, wzrasta z 88 do 120 dni dla drugiej wizy oraz z 179 do 210 dni dla trzeciej. Posiadacze brytyjskich paszportów, którzy dotąd byli zwolnieni na mocy Australia-UK Free Trade Agreement, od lipca 2027 roku również będą musieli spełnić wymóg pracy regionalnej, co Burke nazwał „niesprawiedliwą luką prawną”.
Przedstawiciele biznesu przyjęli z zadowoleniem pewność stałych rocznych limitów, ale ostrzegli, że podniesienie progu pracy w regionach utrudni przyciąganie wykwalifikowanych backpackerów, którzy mają już alternatywy w kanadyjskim programie IEC i nowozelandzkim WHS. Rolnicy natomiast docenili gwarancję, że całkowita liczba godzin pracy dostępnych dla backpackerów w regionach pozostanie niezmieniona, mimo mniejszej liczby uczestników.
Politycznie ogłoszenie wywołało gorącą wymianę zdań w Senacie. Koalicja nazwała „wycofanie się” z wcześniejszych, bardziej drastycznych cięć „całkowitą katastrofą”, podczas gdy senatorowie Zielonych argumentowali, że reformy nadal narażają backpackerów na wyzysk. Burke odpowiedział, że limity ustalane w losowaniu to kompromis między zmniejszeniem presji na mieszkania w miastach a zapewnieniem siły roboczej na szczyty sezonu zbiorów.
Dla menedżerów ds. mobilności kluczową kwestią jest planowanie z wyprzedzeniem. Pracodawcy korzystający z pracowników WHM będą musieli zsynchronizować kalendarze rekrutacji z grudniowym losowaniem i śledzić rundy zaproszeń. Podróżni powinni uwzględnić dłuższe okresy pracy w regionach i być gotowi do przedstawienia szczegółowych dowodów w postaci pasków wypłat przy składaniu wniosku o przedłużenie. Agenci migracyjni przewidują, że w pierwszym roku popyt przewyższy podaż, zwłaszcza ze strony kandydatów z Wielkiej Brytanii, Indii, Chin i Wietnamu – najszybciej rosnących rynków źródłowych WHM.