
Izba Gmin przegłosowała 290 do 94 za przyjęciem trzeciego czytania ustawy o imigracji i azylu, będącej kluczowym elementem reform migracyjnych minister spraw wewnętrznych Shabany Mahmood. Przyjęcie ustawy 17 listopada oznacza, że jedyną przeszkodą między rządem a najbardziej kompleksową zmianą brytyjskiego systemu imigracji, azylu i egzekwowania prawa od 2016 roku pozostaje Izba Lordów.
274-stronicowy dokument łączy w sobie propozycje przedstawione po raz pierwszy w Białej Księdze z listopada 2025 roku — od nowego systemu „uzyskania osiedlenia” dla migrantów pracujących, po zaostrzone wymogi dokumentacyjne dla ubiegających się o azyl — oraz dodaje uprawnienia dla Straży Granicznej, umożliwiające przyspieszenie deportacji. Kluczową zmianą strukturalną jest obowiązek ministrów do corocznego przedstawiania Parlamentowi Planu Migracyjnego, co daje firmom i samorządom jasne informacje o limitach wiz, zmianach w zawodach deficytowych oraz priorytetach dotyczących zgodności ze sponsorowaniem na nadchodzący rok.
Dla pracodawców najważniejszą zmianą jest odejście od automatycznej pięcioletniej ścieżki do stałego pobytu (Indefinite Leave to Remain, ILR) na rzecz wielopoziomowego systemu, który uzależnia prawo do osiedlenia od wysokości wynagrodzenia, znajomości języka angielskiego oraz zgodności ze sponsorowaniem. Większość migrantów na stanowiskach poniżej poziomu RQF 6 będzie musiała spełnić 10–15-letni okres kwalifikacyjny, choć pracownicy sektora opieki zatrudnieni przed końcem 2025 roku zachowują obecne pięcioletnie zasady. Niespełnienie wymogów płacowych lub warunków sponsorowania uniemożliwi zaliczanie czasu do ILR, co będzie wymagało ponownego uzyskania zgody na pobyt po wygaśnięciu obecnego pozwolenia.
Ustawa wprowadza również przestępstwo przybycia do Wielkiej Brytanii bez ważnej Elektronicznej Autoryzacji Podróży (ETA) od 25 lutego 2027 roku oraz daje ministrowi spraw wewnętrznych uprawnienia do nakazywania przewoźnikom udostępniania danych pasażerów w czasie rzeczywistym. Nowa kara cywilna — 10 000 funtów za każdego pracownika — będzie nakładana na dyrektorów firm, które nie zapłacą grzywien za nielegalne zatrudnianie.
Jednocześnie zaostrzony zostanie Krajowy Mechanizm Skierowań dla potencjalnych ofiar współczesnego niewolnictwa, aby ograniczyć to, co ministrowie określają jako „systemowe nadużycia” systemu azylowego. Partie opozycyjne ostrzegają, że wydłużenie czasu do osiedlenia może zniechęcić międzynarodowe talenty, jednak Mahmood zapewnia, że zmiany oferują „uczciwe rozwiązanie, które nagradza wkład i przeciwdziała wyzyskowi”.
Mając większość rządową 64 głosów w Izbie Lordów, menedżerowie ds. mobilności powinni zakładać, że zatwierdzenie królewskie nastąpi na początku 2027 roku i już teraz zacząć planować budżety na sponsorowanie, harmonogramy relokacji oraz polityki ulgowe.
274-stronicowy dokument łączy w sobie propozycje przedstawione po raz pierwszy w Białej Księdze z listopada 2025 roku — od nowego systemu „uzyskania osiedlenia” dla migrantów pracujących, po zaostrzone wymogi dokumentacyjne dla ubiegających się o azyl — oraz dodaje uprawnienia dla Straży Granicznej, umożliwiające przyspieszenie deportacji. Kluczową zmianą strukturalną jest obowiązek ministrów do corocznego przedstawiania Parlamentowi Planu Migracyjnego, co daje firmom i samorządom jasne informacje o limitach wiz, zmianach w zawodach deficytowych oraz priorytetach dotyczących zgodności ze sponsorowaniem na nadchodzący rok.
Dla pracodawców najważniejszą zmianą jest odejście od automatycznej pięcioletniej ścieżki do stałego pobytu (Indefinite Leave to Remain, ILR) na rzecz wielopoziomowego systemu, który uzależnia prawo do osiedlenia od wysokości wynagrodzenia, znajomości języka angielskiego oraz zgodności ze sponsorowaniem. Większość migrantów na stanowiskach poniżej poziomu RQF 6 będzie musiała spełnić 10–15-letni okres kwalifikacyjny, choć pracownicy sektora opieki zatrudnieni przed końcem 2025 roku zachowują obecne pięcioletnie zasady. Niespełnienie wymogów płacowych lub warunków sponsorowania uniemożliwi zaliczanie czasu do ILR, co będzie wymagało ponownego uzyskania zgody na pobyt po wygaśnięciu obecnego pozwolenia.
Ustawa wprowadza również przestępstwo przybycia do Wielkiej Brytanii bez ważnej Elektronicznej Autoryzacji Podróży (ETA) od 25 lutego 2027 roku oraz daje ministrowi spraw wewnętrznych uprawnienia do nakazywania przewoźnikom udostępniania danych pasażerów w czasie rzeczywistym. Nowa kara cywilna — 10 000 funtów za każdego pracownika — będzie nakładana na dyrektorów firm, które nie zapłacą grzywien za nielegalne zatrudnianie.
Jednocześnie zaostrzony zostanie Krajowy Mechanizm Skierowań dla potencjalnych ofiar współczesnego niewolnictwa, aby ograniczyć to, co ministrowie określają jako „systemowe nadużycia” systemu azylowego. Partie opozycyjne ostrzegają, że wydłużenie czasu do osiedlenia może zniechęcić międzynarodowe talenty, jednak Mahmood zapewnia, że zmiany oferują „uczciwe rozwiązanie, które nagradza wkład i przeciwdziała wyzyskowi”.
Mając większość rządową 64 głosów w Izbie Lordów, menedżerowie ds. mobilności powinni zakładać, że zatwierdzenie królewskie nastąpi na początku 2027 roku i już teraz zacząć planować budżety na sponsorowanie, harmonogramy relokacji oraz polityki ulgowe.
Źródło: UK Government – Home Office
Jak VisaHQ może pomóc
VisaHQ upraszcza proces ubiegania się o wizę dla osób fizycznych i firm. Sprawdź aktualne wymagania podróżne, przygotuj wymagane dokumenty i zarządzaj swoją aplikacją online za pośrednictwem portalu VisaHQ Wielka Brytania.Więcej od Wielka Brytania
Zobacz wszystko
Strajk w porcie we Francji zakłóca kursowanie promów Dover–Calais, wymuszając przygotowania awaryjne
List ministra do Komisji Spraw Wewnętrznych sugeruje rychłą odpowiedź w sprawie kontrowersyjnych reform Earned Settlement