
De federale ministerraad van België heeft groen licht gegeven voor een wetsvoorstel dat de opvangrechten permanent intrekt voor asielzoekers van wie de beschermingsaanvraag al in een ander EU-land wordt behandeld. Volgens de EU-regeling Dublin III is de lidstaat van eerste onregelmatige binnenkomst verantwoordelijk voor de behandeling van de aanvraag; in de praktijk trekken duizenden aanvragers door en dienen ze een tweede verzoek in België in, waar de opvangplaatsen in het Fedasil-netwerk als veiliger en ruimer worden beschouwd. Asiel- en Migratieminister Anneleen Van Bossuyt (N-VA) vertelde aan journalisten dat dit ‘asielshoppen’ naar schatting goed is voor ongeveer 38% van alle aanvragen in België in 2026. Het land krijgt al dagelijks boetes van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens omdat het niet alle aanvragers onderdak kan bieden; meer dan 3.500 mensen staan op wachtlijsten voor een bed.
Het nieuwe wetsvoorstel voert de EU-richtlijn opvangvoorwaarden uit, die is opgenomen in het Pact over Migratie en Asiel, en geeft het Immigratiebureau de bevoegdheid om opvang te weigeren zodra de verantwoordelijkheid naar een andere lidstaat wordt verschoven. Praktisch gezien worden Dublin-aanvragers nog wel geregistreerd en gefotografeerd in Brussel, maar worden ze overgebracht naar retourcentra – waaronder de 127 bis-locatie in Zaventem en een tweede centrum dat op 1 december in Nazareth opent – terwijl ze wachten op uitzetting. Het wetsvoorstel moet nu nog door de Kamer van Volksvertegenwoordigers; coalitiepartners hebben hun steun toegezegd, hoewel oppositiepartijen waarschuwen voor een toename van dakloosheid op straat en juridische procedures.
Voor werkgevers en universiteiten die humanitaire visa sponsoren, verkort deze maatregel de tijd die nieuwkomers in België doorbrengen voordat een negatieve beslissing valt, waardoor het risico dat kandidaten in een ongedocumenteerde status belanden, afneemt. Multinationals doen er goed aan hun maatschappelijk verantwoord ondernemen-plannen te herzien, want ngo’s verwachten meer dakloosheid nabij het EU-kwartier in Brussel – een gebied waar veel expats werken. Als de wet nog voor de winter wordt ingevoerd, kunnen bedrijven te maken krijgen met protesten of piketten bij kantoorgebouwen, en particuliere verhuurders kunnen strengere controles krijgen op illegale onderverhuur aan afgewezen asielzoekers.
De regering stelt dat de wijziging België weer in lijn brengt met zijn Schengen-partners en de druk op het opvangnetwerk van 33.000 plaatsen verlicht. Critici stellen dat het probleem daarmee alleen maar naar het zuiden wordt verschoven en dat het risico bestaat dat internationale verplichtingen worden geschonden als ontvangende landen al overbelast zijn. Hoe dan ook, mobiliteitsmanagers moeten zich voorbereiden op snellere overplaatsingen van familieleden van sommige werknemers uit België zodra de wet van kracht wordt.
Het nieuwe wetsvoorstel voert de EU-richtlijn opvangvoorwaarden uit, die is opgenomen in het Pact over Migratie en Asiel, en geeft het Immigratiebureau de bevoegdheid om opvang te weigeren zodra de verantwoordelijkheid naar een andere lidstaat wordt verschoven. Praktisch gezien worden Dublin-aanvragers nog wel geregistreerd en gefotografeerd in Brussel, maar worden ze overgebracht naar retourcentra – waaronder de 127 bis-locatie in Zaventem en een tweede centrum dat op 1 december in Nazareth opent – terwijl ze wachten op uitzetting. Het wetsvoorstel moet nu nog door de Kamer van Volksvertegenwoordigers; coalitiepartners hebben hun steun toegezegd, hoewel oppositiepartijen waarschuwen voor een toename van dakloosheid op straat en juridische procedures.
Voor werkgevers en universiteiten die humanitaire visa sponsoren, verkort deze maatregel de tijd die nieuwkomers in België doorbrengen voordat een negatieve beslissing valt, waardoor het risico dat kandidaten in een ongedocumenteerde status belanden, afneemt. Multinationals doen er goed aan hun maatschappelijk verantwoord ondernemen-plannen te herzien, want ngo’s verwachten meer dakloosheid nabij het EU-kwartier in Brussel – een gebied waar veel expats werken. Als de wet nog voor de winter wordt ingevoerd, kunnen bedrijven te maken krijgen met protesten of piketten bij kantoorgebouwen, en particuliere verhuurders kunnen strengere controles krijgen op illegale onderverhuur aan afgewezen asielzoekers.
De regering stelt dat de wijziging België weer in lijn brengt met zijn Schengen-partners en de druk op het opvangnetwerk van 33.000 plaatsen verlicht. Critici stellen dat het probleem daarmee alleen maar naar het zuiden wordt verschoven en dat het risico bestaat dat internationale verplichtingen worden geschonden als ontvangende landen al overbelast zijn. Hoe dan ook, mobiliteitsmanagers moeten zich voorbereiden op snellere overplaatsingen van familieleden van sommige werknemers uit België zodra de wet van kracht wordt.
Bron: BelgiumNow