
In een symbolische ceremonie in Wenen op 16 november ondertekenden Duitsland, Oostenrijk, Denemarken, Griekenland en Nederland een memorandum voor de oprichting van een proef-“terugkeerhub” in Rwanda. Asielzoekers die definitief geen bescherming krijgen in deze landen, worden daarheen overgebracht voor verdere verwijderingsprocedures. Dit plan, dat teruggrijpt op een idee van Denemarken uit 2021, volgt het voorbeeld van bilaterale afspraken die het Verenigd Koninkrijk en Italië eerder sloten, maar dan op multinationaal niveau.
Als het project doorgaat, zullen deelnemende EU-landen vluchten naar Kigali charteren en de detentie, identiteitscontroles en organisatie van verdere uitzettingen uitbesteden aan de Rwandese autoriteiten en internationale instanties ter plaatse. De deelnemende regeringen stellen dat de hub onregelmatige secundaire migratiestromen binnen Schengen zal ontmoedigen, uitzettingen zal versnellen en de politieke druk door overvolle opvangsystemen zal verlichten.
Frankrijk distantieerde zich echter nadrukkelijk. Minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin verklaarde dat “het uitbesteden van onze soevereine verantwoordelijkheid aan derde landen niet verenigbaar is met de Franse grondwettelijke principes en onze verplichting om rechtsbescherming op eigen bodem te garanderen.” Parijs zet in plaats daarvan in op bilaterale terugnamegesprekken met Noord-Afrikaanse partners en op strengere controles aan de Kanaalkust.
Voor mobiliteits- en immigratiemanagers is dit een belangrijk verschil. Werknemers van bedrijven die mogelijk te maken krijgen met terugkeerprocedures, krijgen te maken met een veel diverser handhavingsklimaat binnen de EU. Wie in de vijf deelnemende landen bescherming wordt geweigerd, kan snel naar Rwanda worden overgebracht, terwijl afgewezen asielzoekers in Frankrijk in detentiecentra op het vasteland blijven wachten op uitzetting. Bedrijven doen er daarom goed aan om te inventariseren waar hun personeel asiel aanvraagt en de verschillende procedurele termijnen nauwlettend te volgen.
In de praktijk betekent de Franse afwijzing ook dat er geen wijzigingen komen in de bestaande regels voor vervoerders of in de “voorspelbare risico”-checklist die luchtvaartmaatschappijen moeten uitvoeren voordat ze derde-landers aan boord van vluchten naar Frankrijk laten gaan. Toch onderstreept deze politieke keuze de strengere toon van Parijs sinds de verkiezingswinst van extreemrechts afgelopen zomer: hoewel offshore hubs worden afgewezen, wil de regering laten zien dat ze streng blijft handhaven op eigen bodem. Mobiliteitsbelanghebbenden moeten zich voorbereiden op strengere documentcontroles op veerboten over het Kanaal en bij gerichte controles op het spoor in de komende weken.
Als het project doorgaat, zullen deelnemende EU-landen vluchten naar Kigali charteren en de detentie, identiteitscontroles en organisatie van verdere uitzettingen uitbesteden aan de Rwandese autoriteiten en internationale instanties ter plaatse. De deelnemende regeringen stellen dat de hub onregelmatige secundaire migratiestromen binnen Schengen zal ontmoedigen, uitzettingen zal versnellen en de politieke druk door overvolle opvangsystemen zal verlichten.
Frankrijk distantieerde zich echter nadrukkelijk. Minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin verklaarde dat “het uitbesteden van onze soevereine verantwoordelijkheid aan derde landen niet verenigbaar is met de Franse grondwettelijke principes en onze verplichting om rechtsbescherming op eigen bodem te garanderen.” Parijs zet in plaats daarvan in op bilaterale terugnamegesprekken met Noord-Afrikaanse partners en op strengere controles aan de Kanaalkust.
Voor mobiliteits- en immigratiemanagers is dit een belangrijk verschil. Werknemers van bedrijven die mogelijk te maken krijgen met terugkeerprocedures, krijgen te maken met een veel diverser handhavingsklimaat binnen de EU. Wie in de vijf deelnemende landen bescherming wordt geweigerd, kan snel naar Rwanda worden overgebracht, terwijl afgewezen asielzoekers in Frankrijk in detentiecentra op het vasteland blijven wachten op uitzetting. Bedrijven doen er daarom goed aan om te inventariseren waar hun personeel asiel aanvraagt en de verschillende procedurele termijnen nauwlettend te volgen.
In de praktijk betekent de Franse afwijzing ook dat er geen wijzigingen komen in de bestaande regels voor vervoerders of in de “voorspelbare risico”-checklist die luchtvaartmaatschappijen moeten uitvoeren voordat ze derde-landers aan boord van vluchten naar Frankrijk laten gaan. Toch onderstreept deze politieke keuze de strengere toon van Parijs sinds de verkiezingswinst van extreemrechts afgelopen zomer: hoewel offshore hubs worden afgewezen, wil de regering laten zien dat ze streng blijft handhaven op eigen bodem. Mobiliteitsbelanghebbenden moeten zich voorbereiden op strengere documentcontroles op veerboten over het Kanaal en bij gerichte controles op het spoor in de komende weken.
Bron: Le Monde
Hoe VisaHQ kan helpen
VisaHQ vereenvoudigt het visumaanvraagproces voor individuen en bedrijven. Controleer de huidige reisvereisten, bereid de vereiste documenten voor en beheer uw aanvraag online via het VisaHQ Frankrijk portaal.Meer van Frankrijk
Bekijk alles
Landelijke stakingen treffen Franse spoor- en metronetwerken, beperkte gevolgen voor luchthavens
Frankrijk houdt afstand terwijl vijf EU-landen ‘terugkeercentrum’ in Rwanda openen voor afgewezen asielzoekers