Dzięki wsparciu Interpolu dwóch brazylijskich uciekinierów deportowanych z Portugalii do kraju

Brazylijska Policja Federalna (PF) potwierdziła 17 lipca 2026 roku, że dwóch uciekinierów schwytanych w Portugalii na początku tego tygodnia zostało pomyślnie przekazanych do Brazylii w trybie przyspieszonej ekstradycji, opartej na czerwonych powiadomieniach Interpolu. Mężczyźni – jeden skazany za handel narkotykami i naruszenia przepisów dotyczących broni, drugi za molestowanie seksualne dzieci – zostali przewiezieni oddzielnymi lotami komercyjnymi na lotnisko międzynarodowe w Florianópolis, gdzie agenci PF przejęli ich pod opiekę i przekazali do systemu penitencjarnego stanu Santa Catarina. Portugalskie służby dokonały aresztowań w Lizbonie (15 lipca) i Coimbrze (16 lipca) po tym, jak funkcjonariusze imigracyjni podczas rutynowych kontroli wyjazdowych zidentyfikowali podejrzanych. Ponieważ wyroki były prawomocne i niepodlegające apelacji, ministerstwa sprawiedliwości w Brasílii i Lizbonie zatwierdziły skróconą procedurę przekazania na podstawie dwustronnego traktatu ekstradycyjnego z 1999 roku, co pozwoliło skrócić czas oczekiwania o kilka miesięcy. Z punktu widzenia kontroli mobilności, sprawa pokazuje, jak europejskie systemy kontroli biometrycznej przy wyjazdach mogą w czasie rzeczywistym wykrywać osoby poszukiwane w bazach Interpolu, prowadząc do natychmiastowych aresztowań podróżnych, których wyroki mogą mieć nawet kilka lat. Firmy relokujące pracowników z problemami prawnymi – nawet tymi historycznymi – muszą liczyć się z większym ryzykiem, zwłaszcza że Unia Europejska wprowadza w tym roku algorytmy Systemu Wjazdu/Wyjazdu (EES) na granicach strefy Schengen. Dla Brazylii operacja ta pokazuje rosnące możliwości PF w szybkim koordynowaniu deportacji z zagranicy, co może skutkować wzrostem liczby głośnych przypadków repatriacji uciekinierów ekonomicznych w miarę postępów w ściganiu przestępstw finansowych. Eksperci ds. bezpieczeństwa zalecają, by organizacje włączały na żywo screening Interpolu do procedur due diligence wobec pracowników delegowanych i wysokich rangą zatrudnionych, których międzynarodowe podróże mogą narażać ich na zatrzymanie.