Vanuit Melilla lanceerde Alberto Núñez Feijóo, leider van de Volkspartij (PP), een felle kritiek op de aanpak van de Ceuta-crisis door de regering-Sánchez. Tijdens een bijeenkomst van het partijbestuur op 18 september noemde Feijóo de overdracht van 1.700 migranten naar het havenkamp op vrijdag “bewijs van een regering die de controle kwijt is” en beloofde dat een PP-regering meer militairen zou inzetten, uitzettingen zou versnellen en de EU zou aansporen Marokko te sanctioneren als de oversteek blijft doorgaan. Feijóo’s retoriek markeert een escalatie: hij presenteerde de situatie niet als migratie, maar als een veiligheidsinvasie, waarbij hij taalgebruik van de extreemrechtse partij Vox overnam. De regering reageerde door de uitspraken “onverantwoordelijk” te noemen en waarschuwde dat ze de lokale spanningen kunnen aanwakkeren. Achter dit politieke theater schuilt een strategische strijd in aanloop naar de regionale verkiezingen in Galicië en de Europese verkiezingen van 2027, waarbij grensbeheer naar verwachting een belangrijk thema voor kiezers zal zijn. Voor internationale werkgevers betekent dit debat beleidsonzekerheid. Een hardere aanpak kan snellere uitzettingen betekenen, maar ook strengere handhaving in Ceuta, waar veel bedrijven magazijnen en callcenters hebben die afhankelijk zijn van Marokkaanse grensarbeiders. Bedrijfsorganisaties vrezen dat militarisering of een diplomatiek conflict met Rabat de speciale tariefafspraken van de enclave en de dagelijkse pendelstromen via de El Tarajal-overgang, zodra die weer opengaat, kunnen verstoren. Diplomaten in Brussel merken op dat Feijóo’s team de Europese Volkspartij lobbyt om de druk op de Europese Commissie te behouden over het regularisatieprogramma van Spanje in juli, dat door conservatieven wordt gezien als een ‘aantrekkingsfactor’. Elke koerswijziging in Madrid na de nationale verkiezingen van 2027 kan daarom doorwerken in de EU-migratieakkoorden die nu worden onderhandeld. Tot die tijd doen bedrijven met personeel in Ceuta en Melilla er goed aan het politieke discours nauwlettend te volgen: herhuisvestingsplannen, identificatieprocedures en mogelijke terugkeer naar Marokko kunnen invloed hebben op de beschikbaarheid van huisvesting, veiligheidsrisico’s en premies voor reisverzekeringen.
Bron: El País
