Op 1 oktober heeft de EU-Raad Justitie en Binnenlandse Zaken in Brussel definitief ingestemd met een pakket dat de procedures voor het terugsturen van migranten zonder legaal verblijfsrecht harmoniseert. De verordening – onderdeel van het bredere Pact over Migratie en Asiel – stelt strengere termijnen voor beroepsprocedures in, legt zwaardere verplichtingen op aan migranten die als veiligheidsrisico worden gezien, en maakt het voor lidstaten mogelijk om verwerkings- of opvangcentra voor terugkeerders in derde landen op te zetten. Voor Italië is dit nieuwe kader politiek gezien van groot belang: Rome pleit al jaren dat de EU haar bilaterale afspraken met Noord-Afrikaanse partners moet ondersteunen door opvangcentra buiten het EU-terrein te financieren. Ambtenaren van het ministerie van Binnenlandse Zaken lieten aan journalisten weten dat de wet “juridische dekking” biedt voor proefprojecten met Albanië en Tunesië, die in 2027 van start kunnen gaan. Operationeel standaardiseert de verordening de formaten van reisdocumenten, verplicht het wederzijdse erkenning van terugkeersbesluiten en maakt het mogelijk dat lidstaten capaciteit voor chartervluchten bundelen – wat de kosten voor Italië, dat in 2025 meer dan €100 miljoen aan uitzettingen uitgaf, kan verlagen. De regels treden 20 dagen na publicatie in het Publicatieblad in werking en moeten zes maanden later worden toegepast. Managers van bedrijfsverhuizingen dienen te weten dat de hervorming geen invloed heeft op legale migratieroutes zoals de Decreto Flussi-quota of intra-company transfers. Wel kan het de verwerkingstijd van afgewezen verblijfsvergunningen verkorten, waardoor het nog belangrijker wordt dat buitenlandse medewerkers voldoen aan visumvoorwaarden. De Commissie publiceert dit kwartaal richtlijnen over datastandaarden voor uitwisseling; bedrijven die werknemers uit derde landen in dienst hebben, moeten controleren of hun immigratiedienstverleners kunnen samenwerken met het vernieuwde Return Case Management System (RCMS).
Bron: ANSA
