Settledin heeft ook een vernieuwde uitleg over het Resident Return Visa (RRV) gepubliceerd, gedateerd 4 oktober, waarin recente beleidswijzigingen en veelvoorkomende fouten worden samengevat. Het RRV (subklassen 155 en 157) stelt permanente Australische inwoners – of voormalige inwoners en burgers – in staat om opnieuw een reismogelijkheid te verkrijgen zodra hun initiële vijfjarige toegangsvergunning verloopt. De update benadrukt dat vanaf 1 juli 2026 burgers van de Pacifische eilanden en Timor-Leste profiteren van verlaagde aanvraagkosten, in lijn met Australië’s nieuwe Pacific Engagement Visa-regelingen. Ook wordt de relatie tussen RRVs en het Special Category Visa 444 voor Nieuw-Zeelanders toegelicht, met het advies aan NZ-burgers met een RRV om grensbeambten hiervan op de hoogte te stellen om te voorkomen dat zij onbedoeld een 444-visum krijgen, wat de termijn voor het verkrijgen van het staatsburgerschap kan resetten. Werknemers met een permanente verblijfsstatus die vaak reizen lopen het risico buitengesloten te worden als hun reismogelijkheid verloopt; mobiliteitsmanagers wordt daarom aangeraden om elk kwartaal VEVO-controles uit te voeren. Optie 1 van de RRV-verblijfsvereiste – 730 dagen in Australië in de afgelopen vijf jaar – blijft de gouden standaard, maar medewerkers kunnen ook in aanmerking komen via substantiële banden, zoals het aanhouden van Australische hypotheken, investeringen of arbeidscontracten. Voor wereldwijde mobiliteitsprogramma’s is de belangrijkste actie om RRV-verlengingen in te plannen vóór het boeken van internationale reizen en reizigers te informeren over de kosten van AUD 1.475 en de gemiddelde verwerkingstijd van vier dagen (online). Werkgevers kunnen overwegen deze kosten te dekken als onderdeel van retentieprogramma’s voor senior medewerkers die overstappen naar permanente verblijfsstatus.
Bron: Settledin.app
