Odświeżone wytyczne dotyczące wiz powrotnych dla rezydentów (155/157) — kluczowe dla podróżujących stałych mieszkańców

Settledin opublikował zaktualizowany przewodnik po Wizie Powrotnej Rezydenta (RRV) z 4 października, który podsumowuje najnowsze zmiany w polityce oraz najczęstsze błędy. Wiza RRV (podklasy 155 i 157) umożliwia stałym mieszkańcom Australii – a także byłym rezydentom i obywatelom – odzyskanie prawa do podróży po wygaśnięciu pierwotnego pięcioletniego zezwolenia na wjazd. Aktualizacja podkreśla, że od 1 lipca 2026 roku obywatele Wysp Pacyfiku i Timoru Wschodniego będą korzystać z obniżonych opłat aplikacyjnych, zgodnie z nowymi zasadami australijskiej Wizy Zaangażowania Pacyfiku. Dokument zwraca także uwagę na powiązania między wizami RRV a Specjalną Wizą Kategorii 444 dla Nowozelandczyków, zalecając obywatelom NZ posiadającym RRV informowanie funkcjonariuszy granicznych, aby uniknąć niezamierzonego przyznania wizy 444, która mogłaby zresetować liczniki uprawnień do obywatelstwa. Pracownicy korporacyjni na stałym pobycie, którzy często podróżują, ryzykują utratę prawa do podróży, jeśli ich zezwolenie wygaśnie; menedżerowie ds. mobilności powinni więc regularnie, co kwartał, sprawdzać status VEVO. Najważniejszym kryterium testu rezydencji RRV pozostaje opcja 1 – 730 dni pobytu w Australii w ciągu ostatnich pięciu lat, ale pracownicy mogą też kwalifikować się na podstawie istotnych powiązań, takich jak posiadanie australijskich kredytów hipotecznych, inwestycji czy umów o pracę. W programach globalnej mobilności kluczowe jest planowanie odnowienia RRV przed rezerwacją podróży międzynarodowej oraz poinformowanie podróżnych o opłacie w wysokości 1475 AUD i średnim czasie przetwarzania wynoszącym cztery dni (online). Pracodawcy mogą rozważyć pokrycie tych kosztów jako element pakietów zatrzymania kluczowych pracowników przechodzących na stały pobyt.