
De Canadese federale begroting voor 2026, die vorige week werd gepresenteerd en nog volop wordt geanalyseerd door experts, verandert stilletjes de machtsverhouding tussen Ottawa en de provincies als het gaat om de selectie van nieuwe immigranten. Immigratieminister Lena Metlege Diab bevestigde tijdens een persconferentie op 15 november dat het aantal jaarlijkse toelatingen via het Provincial Nominee Program (PNP) volgend jaar stijgt naar 95.000, een toename ten opzichte van de 92.500 van dit jaar. Bovendien zullen toekomstige toewijzingen flexibeler en over meerdere jaren worden verdeeld.
Voor British Columbia betekent deze wijziging meer dan alleen een nieuw cijfer. De provincie kreeg voor 2026 6.254 nominatieplaatsen toegewezen, maar experts die aan Vista Radio’s netwerk van B.C.-nieuwssites werden geciteerd, wijzen erop dat de vraag veel groter is dan het aanbod. “We kennen de quota voor volgend jaar nog niet, maar een grotere envelop stelt B.C. eindelijk in staat om prioriteit te geven aan moeilijk te vullen sectoren zoals de gezondheidszorg en vakmanschap,” aldus UBC-professor Irene Bloemraad.
De aanstaande premier Lorne Doerkson verwelkomde deze verandering, maar waarschuwde dat de capaciteit op het gebied van huisvesting en gezondheidszorg gelijke tred moet houden met het aantal nieuwe inwoners. In de praktijk zou de extra ruimte de wachttijden in B.C.’s Skills Immigration- en Entrepreneur-programma’s moeten verkorten en werkgevers meer zekerheid moeten bieden bij het werven van personeel in het buitenland.
Ook managers van internationale mobiliteit krijgen meer duidelijkheid: de begroting stelt het totale aantal permanente verblijfsvergunningen vast op 380.000 per jaar van 2027 tot 2029 en beperkt de instroom van tijdelijke bewoners tot 370.000. Bedrijven kunnen daardoor hun uitzendingen beter plannen zonder te vrezen voor plotselinge doelwijzigingen.
Nog interessanter is dat de begroting een eenmalige omzetting mogelijk maakt van maximaal 200.000 tijdelijke bewoners – waaronder houders van werkvergunningen – naar een permanente verblijfsstatus vóór het einde van 2027. Hoewel de operationele details nog ontbreken, kan deze maatregel de arbeidsmarktstroom versoepelen en de nalevingskosten voor werkgevers, die gepaard gaan met herhaalde verlengingen van werkvergunningen, verminderen.
Waarnemers verwachten dat provincies stevig zullen lobbyen voor een deel van deze plaatsen wanneer nieuwe bilaterale overeenkomsten begin 2027 worden onderhandeld. Voor teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit is de strategische boodschap duidelijk: provinciale nominaties worden in de komende periode nog belangrijker, vooral voor middelbaar geschoolde beroepen die moeite hebben om te voldoen aan de federale Express Entry-criteria. Werkgevers doen er goed aan hun talentenpijplijnen nu al te evalueren om kandidaten te identificeren die kunnen profiteren van de grotere provinciale quota en om de benodigde documenten voor te bereiden voordat de concurrentie in 2027 toeneemt.
Voor British Columbia betekent deze wijziging meer dan alleen een nieuw cijfer. De provincie kreeg voor 2026 6.254 nominatieplaatsen toegewezen, maar experts die aan Vista Radio’s netwerk van B.C.-nieuwssites werden geciteerd, wijzen erop dat de vraag veel groter is dan het aanbod. “We kennen de quota voor volgend jaar nog niet, maar een grotere envelop stelt B.C. eindelijk in staat om prioriteit te geven aan moeilijk te vullen sectoren zoals de gezondheidszorg en vakmanschap,” aldus UBC-professor Irene Bloemraad.
De aanstaande premier Lorne Doerkson verwelkomde deze verandering, maar waarschuwde dat de capaciteit op het gebied van huisvesting en gezondheidszorg gelijke tred moet houden met het aantal nieuwe inwoners. In de praktijk zou de extra ruimte de wachttijden in B.C.’s Skills Immigration- en Entrepreneur-programma’s moeten verkorten en werkgevers meer zekerheid moeten bieden bij het werven van personeel in het buitenland.
Ook managers van internationale mobiliteit krijgen meer duidelijkheid: de begroting stelt het totale aantal permanente verblijfsvergunningen vast op 380.000 per jaar van 2027 tot 2029 en beperkt de instroom van tijdelijke bewoners tot 370.000. Bedrijven kunnen daardoor hun uitzendingen beter plannen zonder te vrezen voor plotselinge doelwijzigingen.
Nog interessanter is dat de begroting een eenmalige omzetting mogelijk maakt van maximaal 200.000 tijdelijke bewoners – waaronder houders van werkvergunningen – naar een permanente verblijfsstatus vóór het einde van 2027. Hoewel de operationele details nog ontbreken, kan deze maatregel de arbeidsmarktstroom versoepelen en de nalevingskosten voor werkgevers, die gepaard gaan met herhaalde verlengingen van werkvergunningen, verminderen.
Waarnemers verwachten dat provincies stevig zullen lobbyen voor een deel van deze plaatsen wanneer nieuwe bilaterale overeenkomsten begin 2027 worden onderhandeld. Voor teams die zich bezighouden met wereldwijde mobiliteit is de strategische boodschap duidelijk: provinciale nominaties worden in de komende periode nog belangrijker, vooral voor middelbaar geschoolde beroepen die moeite hebben om te voldoen aan de federale Express Entry-criteria. Werkgevers doen er goed aan hun talentenpijplijnen nu al te evalueren om kandidaten te identificeren die kunnen profiteren van de grotere provinciale quota en om de benodigde documenten voor te bereiden voordat de concurrentie in 2027 toeneemt.