Financial Times ujawnia kolejne szczegóły reformy azylowej w Wielkiej Brytanii, potwierdzając, że nowo przybyli nie będą już automatycznie uprawnieni do zakwaterowania i cotygodniowych zasiłków na utrzymanie. Wsparcie będzie przyznawane dopiero po indywidualnej ocenie zdolności do pracy lub posiadanych środków własnych.
Minister spraw wewnętrznych Shabana Mahmood argumentuje, że zmiana ta zniechęci „ekonomicznych migrantów podszywających się pod uchodźców” oraz obniży roczne koszty utrzymania hoteli i mieszkań dla azylantów, które sięgają 4 miliardów funtów. Rząd zachowa jednak zabezpieczenia wynikające z Ustawy o dzieciach, ale dorośli odmawiający przyjęcia odpowiedniej pracy lub łamiący warunki meldunkowe mogą stracić prawo do schronienia i zasiłków.
![Rząd zakończy automatyczne przyznawanie mieszkań i wsparcia finansowego dla osób ubiegających się o azyl]()
Menadżerowie ds. mobilności korporacyjnej powinni mieć na uwadze, że zmiana może wywołać lokalne napięcia mieszkaniowe wokół zakładów pracy, które obecnie korzystają z dużych grup pracowników uchodźczych. Pracodawcy mogą odnotować wzrost zapotrzebowania na zakwaterowanie sponsorowane przez firmy lub zaliczki na trudne sytuacje, gdy migranci będą mieli trudności z wynajmem prywatnych mieszkań bez wsparcia państwa.
Komentatorzy prawni ostrzegają, że wycofanie podstawowej pomocy może prowadzić do sporów sądowych na podstawie Artykułu 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (EKPC), jeśli osoby te będą narażone na nieludzkie lub poniżające traktowanie. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych odpowiada, że wsparcie pozostanie dostępne tam, gdzie odmowa naruszałaby zobowiązania międzynarodowe.
Wdrożenie planowane jest na drugi kwartał 2026 roku, co pozwala na opracowanie nowych wytycznych i cyfrowych narzędzi do zarządzania sprawami. Firmy zatrudniające osoby ubiegające się o azyl — co jest rzadkie, ale dozwolone po 12-miesięcznym okresie oczekiwania na stanowiska z listy płac imigracyjnych — powinny śledzić zmiany w przepisach wykonawczych i przeglądać politykę wsparcia socjalnego w swoich łańcuchach dostaw.
Minister spraw wewnętrznych Shabana Mahmood argumentuje, że zmiana ta zniechęci „ekonomicznych migrantów podszywających się pod uchodźców” oraz obniży roczne koszty utrzymania hoteli i mieszkań dla azylantów, które sięgają 4 miliardów funtów. Rząd zachowa jednak zabezpieczenia wynikające z Ustawy o dzieciach, ale dorośli odmawiający przyjęcia odpowiedniej pracy lub łamiący warunki meldunkowe mogą stracić prawo do schronienia i zasiłków.
Menadżerowie ds. mobilności korporacyjnej powinni mieć na uwadze, że zmiana może wywołać lokalne napięcia mieszkaniowe wokół zakładów pracy, które obecnie korzystają z dużych grup pracowników uchodźczych. Pracodawcy mogą odnotować wzrost zapotrzebowania na zakwaterowanie sponsorowane przez firmy lub zaliczki na trudne sytuacje, gdy migranci będą mieli trudności z wynajmem prywatnych mieszkań bez wsparcia państwa.
Komentatorzy prawni ostrzegają, że wycofanie podstawowej pomocy może prowadzić do sporów sądowych na podstawie Artykułu 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (EKPC), jeśli osoby te będą narażone na nieludzkie lub poniżające traktowanie. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych odpowiada, że wsparcie pozostanie dostępne tam, gdzie odmowa naruszałaby zobowiązania międzynarodowe.
Wdrożenie planowane jest na drugi kwartał 2026 roku, co pozwala na opracowanie nowych wytycznych i cyfrowych narzędzi do zarządzania sprawami. Firmy zatrudniające osoby ubiegające się o azyl — co jest rzadkie, ale dozwolone po 12-miesięcznym okresie oczekiwania na stanowiska z listy płac imigracyjnych — powinny śledzić zmiany w przepisach wykonawczych i przeglądać politykę wsparcia socjalnego w swoich łańcuchach dostaw.
Źródło: Financial Times
