Zaległości w rozpatrywaniu wniosków o azyl w Irlandii „prawie nie do opanowania”, ostrzegają urzędnicy

Wewnętrzna korespondencja, do której dotarły krajowe media, ujawnia, że latem ubiegłego roku wysokiej rangi irlandzcy urzędnicy ostrzegali, iż zaległości w rozpatrywaniu wniosków o ochronę międzynarodową osiągną „niekontrolowalne poziomy” w ciągu roku, jeśli nie zwiększy się zdolności przetwarzania i budżetów na zakwaterowanie. Dokumenty, które 2 stycznia opublikował portal TheLiberal.ie, pokazują, jak Ministerstwo Sprawiedliwości walczyło z kryzysem po rekordowej liczbie 18 700 złożonych wniosków o ochronę w 2025 roku — niemal trzykrotnie przekraczającej średnią sprzed pandemii.

Urzędnicy ostrzegali, że opóźnienia w podejmowaniu decyzji wydłużają czas korzystania z państwowego zakwaterowania, opieki zdrowotnej i zasiłków, co znacząco podnosi koszty. W odpowiedzi rząd przyznał środki awaryjne na zatrudnienie 400 dodatkowych pracowników oraz przyspieszył wdrożenie opartego na chmurze systemu zarządzania sprawami, który ma skrócić średni czas rozpatrywania decyzji z 18 do 9 miesięcy.



Ujawnienie tych informacji następuje w momencie narastających napięć społecznych związanych z niedoborem miejsc dla uchodźców oraz ograniczoną podażą mieszkań na wynajem. Przedstawiciele biznesu obawiają się, że Irlandia może ucierpieć na reputacji, jeśli stanie się kojarzona z długotrwałym oczekiwaniem na azyl, co utrudni przyciąganie globalnych talentów, które potrzebują przewidywalnego systemu imigracyjnego.

Organizacje pozarządowe pozytywnie oceniły dodatkowe środki, ale apelują do ministrów o łączenie wzrostu efektywności z zapewnieniem uczciwych procedur. Fiona Finn z Nasc Ireland ostrzegła: „Szybkość nie może odbywać się kosztem dokładności — inaczej liczba odmów wzrośnie, a sądy zastąpią jedne zaległości drugimi.”

Zespoły zajmujące się mobilnością międzynarodową powinny monitorować postępy w skracaniu czasu rozpatrywania wniosków, ponieważ opóźnienia w decyzjach pierwszej instancji mogą spowalniać wydawanie pozwoleń na łączenie rodzin dla wysoko wykwalifikowanych pracowników przybywających na podstawie Pozwoleń na Pracę w ramach Krytycznych Umiejętności, którzy następnie starają się o sponsorowanie swoich bliskich po uzyskaniu stałego pobytu.