Liczba wniosków o azyl w Irlandii spadła o połowę w pierwszych dwóch tygodniach obowiązywania Paktu Migracyjnego UE, informuje minister sprawiedliwości

Nowy, zgodny z unijnymi przepisami system azylowy Irlandii działa zaledwie od dwóch tygodni, a jego efekty są już widoczne na granicach państwa. Minister Sprawiedliwości, Spraw Wewnętrznych i Migracji Jim O’Callaghan poinformował na antenie RTÉ Radio 1 rano 29 czerwca 2026 roku, że między 12 a 26 czerwca, czyli od momentu wejścia w życie Paktu UE w sprawie migracji i azylu, w Republice Irlandii złożono zaledwie 272 wnioski o ochronę międzynarodową. Dla porównania, w dwóch tygodniach poprzedzających ten okres było ich ponad 700. Minister przypisał spadek o połowę obowiązkowemu etapowi „weryfikacji i kontroli bezpieczeństwa”, który teraz odbywa się już na granicy. Osoby, które wcześniej ubiegały się o azyl w innym kraju UE, mogą być przekierowywane w ciągu kilku dni, bez konieczności przechodzenia pełnej procedury irlandzkiej. O’Callaghan zwrócił także uwagę na zaawansowane technologie weryfikacji tożsamości na lotnisku w Dublinie oraz zaostrzone kontrole na lądowej granicy w ramach Wspólnej Strefy Podróży, przez którą wcześniej trafiało około 78% wnioskodawców. Dla firm zależnych od zagranicznych talentów gwałtowny spadek liczby spontanicznych wniosków azylowych niesie zarówno szanse, jak i zagrożenia. Mniejsza liczba nagłych przyjazdów może odciążyć Międzynarodową Służbę Zakwaterowania Osób Ubiegających się o Ochronę (IPAS), uwalniając pokoje hotelowe obecnie zarezerwowane na potrzeby awaryjnego zakwaterowania. To z kolei może poprawić dostępność hoteli w całym kraju i obniżyć koszty podróży służbowych. Z drugiej strony organizacje pozarządowe ostrzegają, że prawdziwi uchodźcy mogą mieć trudności z pokonaniem nowych, wstępnych barier, co może negatywnie wpłynąć na wizerunek międzynarodowych pracodawców zaangażowanych w politykę różnorodności. Doradcy prawni zalecają firmom przeanalizowanie planów relokacji opartych na przyjazdach pracowników jako członków rodzin osób ubiegających się o ochronę. Zgodnie z przepisami Paktu dotyczącymi „sponsorowania powrotu”, Dublin może teraz przekazać odpowiedzialność państwu UE pierwszego wjazdu w ciągu 12 tygodni, co może skutkować rozdzieleniem rodzin, jeśli nie zostaną szybko uzyskane pozwolenia na pracę i pobyt. Specjaliści ds. migracji rekomendują, aby zespoły HR uwzględniały czteromiesięczny do sześciomiesięcznego margines czasowy przy planowaniu dat rozpoczęcia pracy dla nowych pracowników z obszarów dotkniętych kryzysami. W perspektywie Ministerstwo Sprawiedliwości planuje publikować comiesięczne raporty dotyczące czasu rozpatrywania wniosków i wyników, co da pracodawcom i doradcom ds. mobilności bezprecedensowy wgląd w proces ochrony. Jeśli obecne tendencje się utrzymają, Irlandia może zakończyć rok 2026 z mniej niż 10 tysiącami nowych wniosków azylowych – w porównaniu do ponad 13 650 w 2025 roku – co według szacunków ministerstwa pozwoli zaoszczędzić około 185 milionów euro na kosztach zakwaterowania. Wypowiedzi ministra zapowiadają także zaostrzenie polityki egzekwowania prawa: w tym roku deportowano już 1 126 osób, a O’Callaghan zapewnił, że „dni, gdy nakaz deportacji nie wiązał się z realnym ryzykiem usunięcia z kraju, minęły”. Firmy powinny uważnie obserwować, czy przyspieszone procedury powrotów nie wpłyną na kontrole zgodności z pozwoleniami na pracę, zwłaszcza w sektorach silnie uzależnionych od krótkoterminowych kontraktorów i pracowników delegowanych.