Konserwatyści w Parlamencie Europejskim grożą zamrożeniem umowy UE z Marokiem w sprawie masowego napływu do Ceuty

Podczas burzliwej sesji plenarnej w Strasburgu 17 września większość prawicowo-centrowa przeforsowała rezolucję o charakterze nieobowiązującym, która obwinia rząd Hiszpanii za „nieprzewidzenie” fali około 80 000 migrantów, którzy pod koniec lipca dotarli do Ceuty. Rezolucja wzywa Komisję Europejską do zawieszenia Umowy Stowarzyszeniowej UE z Marokiem, jeśli Rabat nie powstrzyma „wykorzystywania nielegalnej migracji jako narzędzia wojny hybrydowej”. Tekst przyjęto 339 głosami za, 225 przeciw i 16 wstrzymującymi się, co odzwierciedla rosnące napięcia między Europejską Partią Ludową (EPL) a koalicją kierowaną przez socjalistów w kwestii migracji. Lider opozycji w Hiszpanii, Alberto Núñez Feijóo, nazwał głosowanie „jasnym sygnałem dla Rabatu”, podczas gdy komisarz ds. wewnętrznych Magnus Brunner, będący w drodze do Madrytu, zapowiedział, że Bruksela „przeanalizuje wszystkie opcje”, w tym warunkowość pomocy na zarządzanie granicami w wysokości 1,4 mld euro, którą otrzymuje Maroko. Rząd Hiszpanii pod przewodnictwem PSOE potępił rezolucję jako „nieodpowiedzialną” i ostrzegł, że może ona zagrozić trwającym rozmowom na temat readmisji. Dlaczego to ważne: Choć symboliczna, rezolucja niesie realne ryzyko gospodarcze. Zawieszenie Umowy Stowarzyszeniowej uderzyłoby w preferencje taryfowe, z których korzystają hiszpańscy eksporterzy produktów rolno-spożywczych, a także mogłoby wywołać odwetowe ograniczenia wizowe ze strony Maroka, utrudniając przepływ podróżnych przez Cieśninę Gibraltarską. Międzynarodowe korporacje powinny przygotować scenariusze na wzmocnione kontrole graniczne na lądzie w Tarifie i Algeciras oraz możliwe opóźnienia w odnawianiu hiszpańskich zezwoleń na pobyt dla marokańskich pracowników delegowanych. Cała sytuacja pokazuje też, jak presja migracyjna zmienia relacje zewnętrzne UE. W październiku podczas posiedzenia Rady Europejskiej, gdzie będzie omawiana zrewidowana Polityka Sąsiedztwa, Hiszpania może stanąć przed ostrzejszą kontrolą własnych programów legalizacji oraz transferów nieletnich z Ceuty na terytorium kontynentalne.