
Komisja ds. Instytucji Politycznych Rady Narodowej Szwajcarii (CIP-N) zagłosowała 14 do 11 za tym, aby część dotycząca „stabilizacji” w nowych umowach bilateralnych III z Unią Europejską – obejmująca zaktualizowane zasady dotyczące swobodnego przepływu osób – poddać obowiązkowemu referendum. Decyzja zapadła podczas sesji 16 listopada 2026 roku i stoi w sprzeczności z preferencją Rady Federalnej, która opowiada się za referendum fakultatywnym. Filary stabilizacyjne miałyby zapewnić dynamiczne dostosowanie do zmieniającego się prawa UE w zakresie mobilności pracowników, koordynacji zabezpieczenia społecznego oraz praw pobytu, dając firmom długoterminową jasność regulacyjną. Przeciwnicy obawiają się utraty suwerenności i argumentują, że tylko obowiązkowe głosowanie powszechne może zagwarantować demokratyczną legitymację tak daleko idących zobowiązań. Jeśli cały Rada Narodowa poprze stanowisko komisji podczas nadchodzącej sesji zimowej, pakiet może trafić pod ogólnokrajowe referendum już w czerwcu 2027 roku. Dla międzynarodowych pracodawców harmonogram referendum wprowadza nową warstwę niepewności w planowaniu zatrudnienia i strategiach delegowania pracowników w ramach UE, przypominając sytuację z inicjatywą masowej imigracji z 2014 roku, która wstrząsnęła rynkami. Organizacje pro-biznesowe, takie jak economiesuisse i Swissmem, ostrzegają, że odrzucenie umowy zagrozi udziałowi Szwajcarii w programach badawczych UE i skomplikuje zatrudnianie pracowników transgranicznych. Z kolei partie sceptyczne wobec migracji widzą w głosowaniu szansę na renegocjację limitów i środków towarzyszących. Choć stanowisko komisji nie jest jeszcze wiążące, firmy powinny uważnie śledzić prace parlamentarne i przygotować materiały informacyjne dla interesariuszy. Zespoły HR zajmujące się mobilnością mogą również rozważyć scenariusze potencjalnych ograniczeń w zatrudnianiu lokalnych pracowników z UE lub zmian w wzajemnym uznawaniu kwalifikacji zawodowych.