
De Politieke Instellingencommissie van de Zwitserse Nationale Raad (CIP-N) heeft met 14 tegen 11 stemmen besloten dat het ‘stabilisatiedeel’ van de nieuwe Bilaterale III-akkoorden met de Europese Unie – inclusief de vernieuwde regels over de Vrije Beweging van Personen – onderworpen moet worden aan een verplicht referendum. Deze beslissing, genomen tijdens de zitting van 16 november 2026, wijkt af van de voorkeur van de Bondsraad voor een facultatief referendum. De stabilisatiepijler zorgt voor een dynamische afstemming op de evoluerende EU-wetgeving rond arbeidsmobiliteit, coördinatie van sociale zekerheid en verblijfsrechten, wat bedrijven op lange termijn duidelijkheid biedt over regelgeving. Tegenstanders vrezen verlies van soevereiniteit en stellen dat alleen een verplicht volksraadpleging de democratische legitimiteit kan waarborgen voor zulke ingrijpende afspraken. Als de volledige Nationale Raad de lijn van de commissie goedkeurt tijdens de komende winterzitting, kan het pakket al in juni 2027 aan een nationaal referendum worden voorgelegd. Voor multinationals brengt de timing van het referendum nieuwe onzekerheid met zich mee voor personeelsplanning en intra-EU detacheringen, wat doet denken aan de massaimmigratie-initiative van 2014 die destijds de markten deed schudden. Pro-bedrijfsorganisaties zoals economiesuisse en Swissmem waarschuwen dat een afwijzing de Zwitserse deelname aan EU-onderzoeksprogramma’s in gevaar brengt en grensoverschrijdende personeelsinzet bemoeilijkt. Migratiesceptische partijen zien het referendum juist als een kans om quota en aanvullende maatregelen te heronderhandelen. Hoewel de positie van de commissie nog niet bindend is, doen bedrijven er goed aan de parlementaire debatten nauwlettend te volgen en stakeholders te informeren. HR-mobiliteitsteams kunnen ook scenario’s voorbereiden voor mogelijke beperkingen bij het lokaal aannemen van EU-talent of veranderingen in de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties.