
Niemcy oficjalnie przystąpiły do porozumienia pięciu państw, które przewiduje deportację odrzuconych wnioskodawców azylu do Rwandy, gdzie planowane jest utworzenie pierwszego w Unii Europejskiej zewnętrznego „centrum powrotów”. Ogłoszenie miało miejsce 18 listopada w Wiedniu i od razu wywołało porównania do porzuconego już porozumienia Wielka Brytania–Rwanda. Zgodnie z koncepcją, dorośli, których wnioski azylowe zostały odrzucone w którymkolwiek z państw uczestniczących, zostaną przewiezieni do ośrodka recepcyjnego w pobliżu Kigali. Stamtąd będą mogli ubiegać się o pozostanie w Rwandzie, dobrowolny powrót do kraju pochodzenia lub relokację do państwa trzeciego. Niemieccy urzędnicy zapowiadają, że transfery mogą rozpocząć się już w 2027 roku, po podpisaniu ostatecznego traktatu z Kigali. Minister spraw wewnętrznych Alexander Dobrindt określił plan jako „przełomowy”, który ma zniechęcić do nielegalnej migracji i odciążyć przeciążony system zakwaterowania w Niemczech. Liczba deportacji z Niemiec gwałtownie spadła w ostatnich latach, ponieważ organizacja lotów powrotnych i dokumentów podróży okazała się trudna. Outsourcing powrotów ma na celu wyeliminowanie, jak to określił Dobrindt, „logistycznego prawa weta” ze strony niechętnych do współpracy krajów pochodzenia. Organizacje praw człowieka potępiły jednak ten plan jako kolejny krok w kierunku zewnętrznej kontroli granic UE. Koalicja 50 organizacji pozarządowych ostrzegła, że sytuacja w Rwandzie w zakresie wolności politycznych i praw osób LGBTQ+ czyni ją niebezpiecznym miejscem dla przymusowych transferów. Eksperci prawni zauważają, że niedawne zmiany w prawie azylowym UE formalnie dopuszczają outsourcing, pod warunkiem przestrzegania podstawowych praw, ale podkreślają, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości nigdy nie rozpatrywał takiego rozwiązania. Federalne Ministerstwo Sprawiedliwości Niemiec potwierdziło, że spodziewa się licznych pozwów po rozpoczęciu pierwszych transferów; obserwatorzy przewidują wnioski o środki tymczasowe zarówno przed niemieckimi sądami administracyjnymi, jak i Europejskim Trybunałem Praw Człowieka. Dla pracodawców korzystających z globalnej mobilności głównym problemem będą kwestie reputacyjne i zgodności z przepisami. Międzynarodowe korporacje zatrudniające wielu cudzoziemców w Niemczech mogą zmierzyć się z niepokojem pracowników, zwłaszcza tych, których status ochronny jest nadal rozpatrywany. Firmy powinny zrewidować plany komunikacji wewnętrznej, zapewnić dostęp do linii pomocy prawnej oraz monitorować dalsze kroki legislacyjne – zwłaszcza ewentualne zmiany w niemieckiej Ustawie o pobycie, które mogą towarzyszyć powstaniu centrum. Menedżerowie ds. mobilności mogą również spodziewać się zaostrzenia kontroli dokumentów w lokalnych urzędach ds. cudzoziemców, jeśli rząd zdecyduje się bardziej agresywnie identyfikować migrantów niechętnych do współpracy. Wdrożenie centrum w Rwandzie oznaczałoby największe ograniczenie niemieckiej polityki azylowej od czasów „otwartych drzwi” po 2015 roku. To, czy przetrwa ono spodziewane wyzwania sądowe, będzie miało kluczowe znaczenie dla ustalenia, jak daleko państwa UE mogą się posunąć w relokacji migrantów poza granice Europy.
Źródło: The Week
Jak VisaHQ może pomóc
VisaHQ upraszcza proces ubiegania się o wizę dla osób fizycznych i firm. Sprawdź aktualne wymagania podróżne, przygotuj wymagane dokumenty i zarządzaj swoją aplikacją online za pośrednictwem portalu VisaHQ Niemcy.Więcej od Niemcy
Zobacz wszystko
Niemieccy pracodawcy krytykują rząd za utrzymanie 550 urzędów ds. imigracji, ostrzegają przed zatorami wizowymi
Strajk tramwajów Saarbahn trwa, utrudniając dojazdy transgranicznym pasażerom między Francją a Niemcami