
กระทรวงเศรษฐกิจได้ออกหนังสือเวียนเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2568 เพื่อชี้แจงรายละเอียดของมาตรการสำคัญในร่างงบประมาณปี 2569 คือการปรับขึ้นภาษีแบบเหมาจ่ายสำหรับบุคคลที่มีทรัพย์สินสูง (HNWIs) ที่ย้ายถิ่นฐานเข้ามาในอิตาลี จากเดิมปีละ 200,000 ยูโร เป็น 300,000 ยูโรต่อปี การปรับขึ้นนี้จะมีผลตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2569 หลังจากงบประมาณได้รับการอนุมัติ โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มรายได้โดยไม่ยกเลิกโครงการที่ดึงดูดผู้เสียภาษีต่างชาติไปแล้วกว่า 1,200 รายตั้งแต่ปี 2560
เจ้าหน้าที่เน้นย้ำว่าผู้ได้รับสิทธิ์เดิมจะได้รับการคุ้มครองอัตราเดิม 200,000 ยูโร เป็นระยะเวลา 2 ปี ตราบใดที่ยังคงสถานะผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษีและปฏิบัติตามเกณฑ์การลงทุนของโครงการ ส่วนผู้สมัครใหม่ตั้งแต่ปี 2569 จะต้องจ่ายภาษีในอัตราที่สูงขึ้น แต่รัฐบาลจะอำนวยความสะดวกในการยื่นภาษีด้วยการนำแบบฟอร์มคำประกาศที่กรอกข้อมูลล่วงหน้าเพียงหน้าเดียวมาใช้ และขยายการยกเว้นภาษี ณ ที่จ่ายให้กับสมาชิกในครอบครัวที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์
ที่ปรึกษาด้านลูกค้ารายบุคคลระบุว่ายังมีความสนใจอย่างมากจากผู้บริหารชาวอังกฤษ สวิตเซอร์แลนด์ และสหรัฐฯ ที่ต้องการฐานที่มั่นในแถบเมดิเตอร์เรเนียนหลัง Brexit แต่ต้นทุนที่สูงขึ้นอาจทำให้ความต้องการเปลี่ยนไปยังโครงการผู้พำนักที่ไม่ประจำถิ่น (NHR) ของโปรตุเกส หรือภาษีเหมาจ่ายของกรีซ นายหน้าขายอสังหาริมทรัพย์ในมิลานและฟลอเรนซ์คาดว่าจะมีการยื่นขอสิทธิ์เพิ่มขึ้นในระยะสั้นก่อนสิ้นปี เนื่องจากผู้มีทรัพย์สินสูงเร่งรีบล็อกอัตราภาษีเดิม
สำหรับนายจ้างข้ามชาติ กฎเกณฑ์ที่ชัดเจนนี้มีความสำคัญในการจัดแพ็กเกจการส่งพนักงานไปปฏิบัติงานต่างประเทศ บริษัทต้องตัดสินใจว่าจะรับภาระจ่ายภาษีเหมาจ่ายนี้ให้เต็มจำนวน หรือปล่อยให้ผู้บริหารรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม 100,000 ยูโรเอง ฝ่ายทรัพยากรบุคคลควรทบทวนกระบวนการจ่ายเงินเดือนเงา (shadow payroll) อีกครั้ง เนื่องจากหนังสือเวียนยืนยันว่าภาษีเหมาจ่ายนี้เป็นภาระส่วนบุคคล ไม่ต้องรายงานโดยนายจ้างตามกฎหมายค่าจ้างของอิตาลี
เจ้าหน้าที่เน้นย้ำว่าผู้ได้รับสิทธิ์เดิมจะได้รับการคุ้มครองอัตราเดิม 200,000 ยูโร เป็นระยะเวลา 2 ปี ตราบใดที่ยังคงสถานะผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษีและปฏิบัติตามเกณฑ์การลงทุนของโครงการ ส่วนผู้สมัครใหม่ตั้งแต่ปี 2569 จะต้องจ่ายภาษีในอัตราที่สูงขึ้น แต่รัฐบาลจะอำนวยความสะดวกในการยื่นภาษีด้วยการนำแบบฟอร์มคำประกาศที่กรอกข้อมูลล่วงหน้าเพียงหน้าเดียวมาใช้ และขยายการยกเว้นภาษี ณ ที่จ่ายให้กับสมาชิกในครอบครัวที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์
ที่ปรึกษาด้านลูกค้ารายบุคคลระบุว่ายังมีความสนใจอย่างมากจากผู้บริหารชาวอังกฤษ สวิตเซอร์แลนด์ และสหรัฐฯ ที่ต้องการฐานที่มั่นในแถบเมดิเตอร์เรเนียนหลัง Brexit แต่ต้นทุนที่สูงขึ้นอาจทำให้ความต้องการเปลี่ยนไปยังโครงการผู้พำนักที่ไม่ประจำถิ่น (NHR) ของโปรตุเกส หรือภาษีเหมาจ่ายของกรีซ นายหน้าขายอสังหาริมทรัพย์ในมิลานและฟลอเรนซ์คาดว่าจะมีการยื่นขอสิทธิ์เพิ่มขึ้นในระยะสั้นก่อนสิ้นปี เนื่องจากผู้มีทรัพย์สินสูงเร่งรีบล็อกอัตราภาษีเดิม
สำหรับนายจ้างข้ามชาติ กฎเกณฑ์ที่ชัดเจนนี้มีความสำคัญในการจัดแพ็กเกจการส่งพนักงานไปปฏิบัติงานต่างประเทศ บริษัทต้องตัดสินใจว่าจะรับภาระจ่ายภาษีเหมาจ่ายนี้ให้เต็มจำนวน หรือปล่อยให้ผู้บริหารรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม 100,000 ยูโรเอง ฝ่ายทรัพยากรบุคคลควรทบทวนกระบวนการจ่ายเงินเดือนเงา (shadow payroll) อีกครั้ง เนื่องจากหนังสือเวียนยืนยันว่าภาษีเหมาจ่ายนี้เป็นภาระส่วนบุคคล ไม่ต้องรายงานโดยนายจ้างตามกฎหมายค่าจ้างของอิตาลี
แหล่งที่มา: Financial Times