De nieuwste cijfers van Immigration, Refugees and Citizenship Canada tonen aan dat Canada tussen januari en september 2025 maar liefst 53% minder nieuwe internationale studenten en tijdelijke buitenlandse werknemers heeft toegelaten dan in dezelfde periode in 2024. Volgens de gegevens, die op 14 december voor het eerst werden gerapporteerd door de Diaspora-redactie van Vanguard, kwamen er 150.220 minder studievergunninghouders binnen, met een scherpe daling van maand tot maand: in september arriveerden slechts 11.390 studenten, tegenover 45.200 in augustus.
Ottawa wijt deze krimp aan bewuste beleidskeuzes. In 2024 voerde de federale overheid een nationaal plafond in voor nieuwe studievergunningen, dat voor 2025 nog eens met 10% werd verlaagd, vanwege druk op huisvesting en infrastructuur. Extra maatregelen, zoals strengere eisen voor het aantonen van financiële middelen en strengere controle van toelatingsbrieven, gingen deze zomer in en lijken sommige aanvragers te hebben afgeschrikt.
![IRCC-gegevens tonen een daling van 53% in nieuwe internationale studenten en tijdelijke werknemers]()
Universiteiten en hogescholen, vooral die sterk afhankelijk zijn van collegegeld uit India, Nigeria en China, luiden de noodklok. Het Canadian Bureau for International Education schat dat internationale studenten jaarlijks 22 miljard CAD bijdragen en 218.000 banen ondersteunen. Een langdurige terugval zal de budgetten van onderwijsinstellingen onder druk zetten, wat kan leiden tot het sluiten van opleidingen en ontslagen.
Voor werkgevers betekent het lagere aantal binnenkomers via het International Mobility Program ook een kleinere instroom van werkvergunninghouders die aan specifieke werkgevers zijn gebonden. Sectoren zoals de horeca en agri-food, die afhankelijk zijn van seizoensarbeid uit het buitenland, zullen mogelijk moeten overstappen op het Temporary Foreign Worker Program en zich voorbereiden op strengere controles en een streeftijd van 20 dagen voor de verwerking van Labour Market Impact Assessments (LMIA), die in de praktijk zelden wordt gehaald.
Beleidsanalisten wijzen erop dat IRCC naar verwachting in februari het Levels Plan voor 2026-28 zal publiceren. Als de overheid de lagere plafonds voor tijdelijke verblijfsvergunningen handhaaft, zullen provincies en onderwijsorganisaties waarschijnlijk pleiten voor toewijzingen die gekoppeld zijn aan aantoonbare huisvestingscapaciteit en regionale behoeften, in plaats van een algemeen nationaal limiet.
Ottawa wijt deze krimp aan bewuste beleidskeuzes. In 2024 voerde de federale overheid een nationaal plafond in voor nieuwe studievergunningen, dat voor 2025 nog eens met 10% werd verlaagd, vanwege druk op huisvesting en infrastructuur. Extra maatregelen, zoals strengere eisen voor het aantonen van financiële middelen en strengere controle van toelatingsbrieven, gingen deze zomer in en lijken sommige aanvragers te hebben afgeschrikt.
Universiteiten en hogescholen, vooral die sterk afhankelijk zijn van collegegeld uit India, Nigeria en China, luiden de noodklok. Het Canadian Bureau for International Education schat dat internationale studenten jaarlijks 22 miljard CAD bijdragen en 218.000 banen ondersteunen. Een langdurige terugval zal de budgetten van onderwijsinstellingen onder druk zetten, wat kan leiden tot het sluiten van opleidingen en ontslagen.
Voor werkgevers betekent het lagere aantal binnenkomers via het International Mobility Program ook een kleinere instroom van werkvergunninghouders die aan specifieke werkgevers zijn gebonden. Sectoren zoals de horeca en agri-food, die afhankelijk zijn van seizoensarbeid uit het buitenland, zullen mogelijk moeten overstappen op het Temporary Foreign Worker Program en zich voorbereiden op strengere controles en een streeftijd van 20 dagen voor de verwerking van Labour Market Impact Assessments (LMIA), die in de praktijk zelden wordt gehaald.
Beleidsanalisten wijzen erop dat IRCC naar verwachting in februari het Levels Plan voor 2026-28 zal publiceren. Als de overheid de lagere plafonds voor tijdelijke verblijfsvergunningen handhaaft, zullen provincies en onderwijsorganisaties waarschijnlijk pleiten voor toewijzingen die gekoppeld zijn aan aantoonbare huisvestingscapaciteit en regionale behoeften, in plaats van een algemeen nationaal limiet.
Bron: Vanguard News (Diaspora)
