Canada Opent Eenmalige PR-route voor 33.000 Tijdelijke Werknemers—Duizenden Indiërs Profiteren

De Canadese minister van immigratie heeft een tijdelijk programma aangekondigd waarmee tot 33.000 tijdelijke werknemers die al in het land werken, een permanente verblijfsstatus kunnen krijgen. Dit initiatief, bekendgemaakt op 10 maart 2026 en vermeld in het Jaarverslag 2025 aan het Parlement over immigratie, richt zich op sectoren met acute tekorten aan arbeidskrachten, zoals de gezondheidszorg, vakmanschap en landbouw. Hoewel het programma niet gebonden is aan een specifiek land, wordt verwacht dat India de grootste begunstigde zal zijn: ongeveer één op de vijf tijdelijke werkvergunninghouders in Canada is van Indiase afkomst.

Voor Indiase professionals die met een werkgeversgebonden LMIA-vergunning of een visum via het International Mobility Program zijn aangekomen, biedt deze maatregel een versnelde route naar permanente vestiging, juist nu andere westerse landen hun quota aanscherpen. Aanvragers moeten een geldige Canadese werkvergunning hebben, hun huidige werk kunnen aantonen en hun banden met de gemeenschap bewijzen via belastingaangiften of woonhistorie. Bezoekers en internationale studenten zijn uitgesloten, tenzij zij al zijn overgestapt op een werkvergunning.



De volledige aanvraagrichtlijnen worden in april gepubliceerd, maar insiders verwachten dat het maximumaantal aanvragen binnen enkele dagen bereikt kan zijn – vergelijkbaar met het TR-to-PR-programma uit 2021 dat binnen 24 uur vol zat. Voor Indiase bedrijven die personeel naar Canada uitzenden, biedt deze nieuwe regeling zekerheid voor behoud van werknemers en kan het de administratieve last van herhaalde werkvergunningverlengingen verminderen. Mobiliteitsteams moeten echter nagaan of gezinsleden in dezelfde aanvraag kunnen worden meegenomen zodra de officiële instructies beschikbaar zijn.

Deze maatregel weerspiegelt ook Ottawa’s bredere strategie om het aantal tijdelijke bewoners te verminderen, terwijl het toch recordaantallen permanente immigranten wil toelaten – een delicate balans die global mobility-specialisten tot 2028 nauwlettend in de gaten moeten houden.