Spaanse Nationale Politie Publiceert Bijgewerkte Richtlijnen voor Weigering van Toegang bij Grenscontroles

De Policía Nacional heeft op 28 juli stilletjes haar elektronische hoofdkwartier bijgewerkt met nieuwe richtlijnen voor grensambtenaren over de afhandeling van reizigers die niet voldoen aan de Spaanse toegangsvoorwaarden. De kennisgeving brengt de verplichtingen samen uit de Organieke Wet 4/2000, de Schengen Grenscode en Koninklijk Besluit 1155/2024, en verduidelijkt de detentievoorwaarden voor personen die wachten op terugvluchten.

Belangrijke punten zijn onder meer een maximale detentietermijn van 72 uur voor reizigers vóór uitzetting, verplichte melding aan consulaire vertegenwoordigers en gegarandeerde toegang tot juridische bijstand en tolken. Ambtenaren moeten een zwart kruis met inkt in het paspoort stempelen van iedereen die de toegang wordt geweigerd en schriftelijke instructies geven over het recht op beroep.



Voor bedrijven die personeel over de externe grenzen van Spanje verplaatsen – met name bij de posten in Ceuta, Melilla en luchthaven Barajas – is deze update een herinnering om de reisdocumentatie vooraf te controleren. Veelvoorkomende tekortkomingen zijn onvoldoende bewijs van accommodatie, ontoereikende medische verzekering en het ontbreken van een bevestiging van de terugvlucht voor zakenreizigers uit visumvrije landen. Mobiliteitsteams worden geadviseerd om reizigersbriefings te vernieuwen en te overwegen realtime documentcontrole-apps in te zetten bij vertrekpunten.

Bedrijven die gebruikmaken van externe immigratiediensten moeten controleren of de noodnummers voor juridische bijstand nog geldig zijn, aangezien gedetineerden nu expliciet recht hebben op door de staat gefinancierde rechtsbijstand als zij geen privévertegenwoordiging kunnen betalen. De update geeft ook aan dat Spanje de praktijk wil afstemmen op de aanbevelingen van de EU op het gebied van fundamentele rechten, na meerdere spraakmakende rechtszaken over onrechtmatige detenties.

De Ombudsman zal toezien op consistentie tussen luchthavens en zeehavens, wat een extra nalevingslaag vormt die bedrijven met chartervluchten nauwlettend in de gaten moeten houden.