Hiszpania odnotowuje prawie 122 000 wniosków o azyl w pierwszych dziesięciu miesiącach 2025 roku, połowa z nich zatwierdzona

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Hiszpanii od stycznia do października 2025 roku rozpatrzyło 121 990 wniosków o ochronę międzynarodową, według wstępnych danych opublikowanych 11 listopada. Obywatele Wenezueli stanowią 58% wszystkich spraw (71 241 wniosków), za nimi plasują się Mali (13 121), Kolumbia (12 829), Peru (3 169) oraz Senegal (3 116). Dane potwierdzają pozycję Hiszpanii jako jednego z najważniejszych ośrodków azylowych w Europie i pokazują zmieniające się wzorce migracyjne: Madryt przyciąga zarówno latynoamerykańskich migrantów uciekających przed niestabilnością, jak i Afrykanów przybywających trasą atlantycką.

Wskaźnik pozytywnych decyzji pozostaje stosunkowo wysoki: ponad 61 000 spraw – nieco ponad 50% – zakończyło się przyznaniem ochrony lub statusem humanitarnym, co znacznie przewyższa 18% wskaźnik uznawalności w 2024 roku. Urzędnicy przypisują ten wzrost usprawnieniom w procesie selekcji na lotnisku Madryt-Barajas oraz cyfryzacji systemu umawiania wizyt wprowadzonej w kwietniu, co skróciło średni czas oczekiwania na pierwszą rozmowę z ośmiu do czterech miesięcy.



Dla pracodawców te liczby mają duże znaczenie, ponieważ osoby, które uzyskały ochronę, szybko wchodzą na rynek pracy. Zgodnie z królewskim dekretem 16/2022, uznani uchodźcy mogą od razu podjąć pracę, natomiast osoby objęte ochroną humanitarną lub uzupełniającą mogą ubiegać się o pozwolenie na pracę po sześciu miesiącach. Branże borykające się z poważnymi brakami kadrowymi – gastronomia, sektor rolno-spożywczy oraz opieka nad osobami starszymi – już zabiegają o wykwalifikowanych nowych pracowników z Wenezueli i Kolumbii, dlatego działy HR powinny śledzić regionalne biuletyny urzędów pracy, by korzystać z dedykowanych programów rekrutacyjnych.

Na poziomie regionalnym największą liczbę wniosków przyjęła Wspólnota Madrytu (36 208), a Andaluzja (17 118) i Katalonia (14 176) nie pozostają daleko w tyle. Firmy z rozproszonymi zespołami powinny liczyć się z nierównomiernym czasem rozpatrywania spraw i odpowiednio planować mobilność pracowników. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zapowiedziało przeniesienie części zasobów kadrowych do biur azylowych w Sewilli i Barcelonie jeszcze przed końcem roku, co ma pomóc w redukcji zaległości w tych ośrodkach.

Publikacja tych danych wzbudza także debatę polityczną na szczeblu krajowym: partie opozycyjne argumentują, że wysoki wskaźnik przyznawania ochrony może działać jako „czynnik przyciągający”, podczas gdy koalicja broni „humanitarnej misji” Hiszpanii i podkreśla pozytywny wpływ demograficzny. Dla zespołów zajmujących się mobilnością międzynarodową jasny jest jeden wniosek: Hiszpania nadal otwiera swój rynek pracy dla znacznej grupy beneficjentów ochrony, co wzbogaca pulę talentów, ale wymaga jednocześnie ścisłego przestrzegania zmieniających się przepisów dotyczących zatrudnienia.