Szwajcaria ponownie wprowadza sankcje ONZ wobec 64 irańskich osób i podmiotów

Dostosowując się do reaktywowanych sankcji ONZ, Rada Federalna Szwajcarii 13 grudnia dodała do krajowej listy sankcyjnej 22 osoby oraz 42 podmioty powiązane z irańskim sektorem obronnym i nuklearnym. Decyzja ta automatycznie wprowadza zakazy wjazdu i tranzytu: osoby wymienione na liście nie mogą uzyskać szwajcarskiej wizy ani przemieszczać się tranzytem przez Zurych czy Genewę. Systemy kontroli granicznej oraz odprawy lotnicze zostały zaktualizowane w nocy.

Dla globalnych firm oznacza to podwójne konsekwencje. Po pierwsze, działy HR i zespoły zajmujące się podróżami muszą zaktualizować narzędzia do weryfikacji osób objętych zakazami, aby uniknąć rezerwacji lotów dla osób z czarnej listy – naruszenie tego może skutkować wysokimi karami finansowymi. Po drugie, spedytorzy korzystający z szwajcarskiego korytarza farmaceutycznego muszą składać rozszerzone deklaracje dotyczące towarów o podwójnym zastosowaniu, które są przeznaczone do Iranu lub przez ten kraj tranzytują, co wiąże się z dodatkowymi formalnościami i możliwymi opóźnieniami.



Sankcje te wpisują się w szersze europejskie porozumienie po 19. pakiecie sankcji Brukseli wobec Teheranu z października. Choć lista głównie dotyczy dostawców wojskowych, eksperci ds. zgodności ostrzegają, że wnioski wizowe naukowców i uczestników konferencji mogą również zostać odrzucone, jeśli instytucje, z którymi są związani, są pośrednio wymienione. Władze szwajcarskie mogą przyznawać wyjątki humanitarne indywidualnie, jednak czas rozpatrywania takich wniosków znacznie się wydłuża.

Organizacje goszczące irańskich gości w genewskim środowisku ONZ powinny więc jak najwcześniej rozpocząć weryfikację list uczestników i przygotować alternatywne formy udziału, np. za pomocą łączy wideo. Linie lotnicze operujące przez Szwajcarię przypomniały agentom, że automatyczne kontrole danych pasażerów (Advance Passenger Information) będą blokować możliwość wejścia na pokład osobom z listy sankcyjnej.

To wydarzenie podkreśla stopniowe zbliżanie się Szwajcarii do unijnych instrumentów polityki zagranicznej oraz wskazuje na konieczność monitorowania sankcji w czasie rzeczywistym w programach mobilności.