Australia wprowadza sześciomiesięczny zakaz wjazdu dla posiadaczy irańskich wiz turystycznych w ramach nowych uprawnień nadzwyczajnych

Australia po raz pierwszy skorzystała z nowych uprawnień dotyczących „kontroli przyjazdów”, tymczasowo zabraniając wjazdu prawie 6,800 obywatelom Iranu, którzy posiadają zatwierdzone wizy turystyczne (podklasa 600). Minister Spraw Wewnętrznych Tony Burke podpisał sześciomiesięczne rozporządzenie wieczorem 25 marca 2026 roku, powołując się na obawy, że narastający konflikt i niepokoje społeczne w Iranie mogą uwięzić odwiedzających w Australii i stworzyć faktyczne obciążenie humanitarne, na które system migracyjny nie jest przygotowany. Uprawnienia te wynikają z artykułu 84B ustawy o migracji, który został przyjęty przez parlament na początku miesiąca przy poparciu obu stron. Artykuł 84B pozwala ministrowi „wstrzymać” przyjazdy całej kategorii wiz lub grupy osób bez anulowania samych wiz. Podróżni objęci wstrzymaniem nie mogą nawet odprawić się na lotnisku bez indywidualnego zwolnienia; linie lotnicze ignorujące zakaz grożą surowe sankcje. Mechanizm ten wzorowany jest na przerwach bioasekuracyjnych z czasów pandemii, ale opiera się na względach interesu narodowego i porządku publicznego, a nie zdrowia. Urzędnicy ministerstwa poinformowali na posiedzeniu senackim, że około 7,200 Irańczyków posiada tymczasowe wizy australijskie; z tego około 6,800 to posiadacze wiz turystycznych przebywający poza Australią. Burke podkreślił, że „uwzględnione zostaną okoliczności rodzinne”, na przykład irańscy rodzice obywateli Australii, jednak organizacje wspierające migrantów wskazują, że kryteria zwolnień są bardzo rygorystyczne, a wymogi dowodowe – uciążliwe. Rozporządzenie nie dotyczy Irańczyków już przebywających w Australii ani wiz studenckich, pracowniczych czy humanitarnych – przynajmniej na razie. Doradcy ds. podróży służbowych ostrzegają międzynarodowe firmy, by dokładnie sprawdziły krótkoterminowe wyjazdy osób z podwójnym obywatelstwem AU/IR oraz trasy przejazdu kadry zarządzającej przez Teheran, Doha czy Dubaj. Choć wizy biznesowe nie są bezpośrednio objęte zakazem, decyzja ta sygnalizuje bardziej zdecydowane podejście do kontroli granicznej, które może zostać rozszerzone na inne narodowości w przypadku eskalacji globalnych konfliktów. Menedżerowie ds. relokacji przygotowują się na skutki uboczne: wizyty rodzinne planowane wokół projektów mogą zostać przesunięte, a pracodawcy mogą stanąć przed wyzwaniami związanymi z opieką nad pracownikami rozdzielonymi z bliskimi. Krytycy z partii Zielonych i niezależni posłowie określają ten ruch jako „ogromną zdradę”, twierdząc, że podważa zaufanie do australijskiej polityki migracyjnej i tworzy niebezpieczny precedens, w którym posiadanie wizy nie gwarantuje już wjazdu. Zwolennicy, w tym koalicja opozycyjna, argumentują, że wstrzymanie jest proporcjonalnym, czasowym środkiem dającym rządowi elastyczność w zarządzaniu nieprzewidywalnymi napływami, bez rezygnacji z międzynarodowych zobowiązań wobec prawdziwych uchodźców. Po sześciu miesiącach minister będzie musiał albo uchylić rozporządzenie, albo wydać nowe, a decyzja ta prawdopodobnie będzie zależała od rozwoju sytuacji w Iranie oraz nastrojów politycznych przed budżetem na lata 2026–27.