Związki zawodowe i Kościół potępiają plan budowy nowego ośrodka dla migrantów na wybrzeżu Kampanii

Regionalna gazeta È Caserta ujawniła 24 kwietnia, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych wybrało Castel Volturno, nadmorskie miasteczko na północ od Neapolu, jako jedno z nowych Centrów Repatriacji (CPR) finansowanych na mocy Dekretu-Law 23/2026. W ciągu kilku godzin federacja związkowa CGIL oraz miejscowy biskup Pietro Lagnese wydały rzadkie wspólne oświadczenia, określając tę decyzję jako „poważny błąd strategiczny” dla regionu, który już boryka się z nieformalnym rynkiem pracy i dużą liczbą migrantów. Obcokrajowcy stanowią około 16% mieszkańców Castel Volturno, zatrudniani sezonowo przy pracach rolnych, ale jednocześnie zmagają się z chronicznym brakiem mieszkań. Krytycy twierdzą, że umieszczenie ośrodka detencyjnego w tej samej gminie pogłębi społeczne napięcia, zaszkodzi turystyce i odciągnie środki od projektów integracyjnych. Z punktu widzenia zarządzania mobilnością, rozbudowa CPR oznacza szybszą deportację osób przebywających nielegalnie i odrzuconych wnioskodawców o azyl, co zwiększa presję na pracodawców, by dokładnie pilnowali dokumentacji swoich pracowników. Jednocześnie lokalny sprzeciw może opóźnić budowę i wprowadzić niepewność co do dostępności miejsc, co może ograniczyć skuteczność dekretu. Kontrowersje te podkreślają szerszą zmianę polityki Włoch w kierunku narzędzi „wewnętrznych granic” – detencji, zachęt do dobrowolnego powrotu i zaostrzonej kontroli – zamiast masowej legalizacji. Firmy działające w sektorach rolno-spożywczym i logistycznym Kampanii powinny uważnie obserwować możliwe napięcia na rynku pracy. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych nie skomentowało sprawy, ale dokumenty przetargowe wskazują, że ośrodek musi być gotowy do grudnia 2026, aby kwalifikować się do współfinansowania z UE, co daje aktywistom niewiele czasu na ewentualne zablokowanie lub przeniesienie projektu.