Liczba wniosków o azyl spada, ale Berlin zapowiada utrzymanie kontroli granicznych „przez najbliższy czas”

W rozmowie z publicznym nadawcą ARD 4 maja minister spraw wewnętrznych Alexander Dobrindt podkreślił, że Niemcy nie zlikwidują wewnętrznych punktów kontrolnych na granicach, mimo że liczba wniosków o azyl w kwietniu spadła do najniższego poziomu od 2021 roku. Zaznaczył, że kontrole można złagodzić dopiero po pełnej realizacji unijnego paktu migracyjnego, a także potwierdził, że cotygodniowe loty deportacyjne skazanych przestępców do Afganistanu będą kontynuowane w ramach bezpośrednich rozmów z talibami. Te wypowiedzi, po raz pierwszy opublikowane przez agencję DPA i hiszpańską Europa Press, pokazują twarde podejście, które trafia do części wyborców, ale budzi niepokój organizacji humanitarnych. Statystyki BAMF wskazują na 6 144 pierwsze wnioski o azyl w kwietniu, w porównaniu do 9 108 rok wcześniej; mimo to federalna policja odesłała z granicy około 2 300 osób w tym samym miesiącu. Dla zespołów zajmujących się mobilnością międzynarodową oznacza to zaostrzoną kontrolę dokumentów wjazdowych, nawet gdy ogólna presja migracyjna słabnie. Firmy relokujące pracowników przez lotniska w Monachium czy Frankfurcie zgłaszają wydłużone kontrole dodatkowe dla członków rodzin bez paszportów UE, a niektórzy pracownicy przyjeżdżający autokarem z Pragi muszą na drodze okazać dowód niemieckiego ubezpieczenia zdrowotnego. Choć ministerstwo spraw wewnętrznych kierowane przez CSU zapewnia, że środki te są tymczasowe, eksperci prawni ostrzegają, że ciągłe przedłużanie ich co sześć miesięcy może naruszać unijne zasady proporcjonalności. Firmy powinny uważnie śledzić kolejne powiadomienie do Brukseli, które ma nastąpić we wrześniu; jeśli Niemcy nie uzasadnią przedłużenia, Komisja Europejska może wszcząć postępowanie naruszeniowe, co może wymusić nagłą zmianę polityki i kolejną rundę dostosowań. Tymczasem doradcy ds. imigracji zalecają przygotowanie pełnej dokumentacji w formie papierowej dla pracowników przekraczających granice lądowe, w tym umów o pracę i potwierdzeń zakwaterowania – dokumentów, które przed 2025 rokiem rzadko były sprawdzane – aby zminimalizować ryzyko odmów lub opóźnień.