Włochy pozostają jednym z nielicznych krajów UE, które nadal prowadzą pełnoskalowy program wiz inwestorskich, po tym jak Hiszpania i Holandia zamknęły swoje na początku tego roku. W artykule opublikowanym 14 maja w newsletterze The Local „Przeprowadzka do Włoch” przyszli emeryci znajdą praktyczne wskazówki, zaczynając od visto per investitori – znanej na świecie jako złota wiza. Wnioskodawcy muszą zainwestować od 250 000 do 2 milionów euro (w zależności od tego, czy wspierają start-up, innowacyjną MŚP, czy kupują obligacje rządowe), jednak pieniądze nie muszą być przelane przed wydaniem wizy, a także nie ma obowiązku uzyskania rezydencji podatkowej we Włoszech, jeśli wolą zachować powiązania z innym krajem. Artykuł umieszcza wizę w szerszym kontekście checklisty relokacyjnej. Potencjalni mieszkańcy są zachęcani do zapoznania się z dostępem do opieki zdrowotnej, regionalnymi różnicami w kosztach życia oraz corocznymi rankingami miast oceniającymi klimat, usługi i możliwości rekreacyjne dla osób starszych. Po przyjeździe nowi mieszkańcy mogą korzystać z hojnych ulg podatkowych – na przykład 7% podatku liniowego od zagranicznych emerytur w kwalifikujących się gminach południowych – oraz z solidnego publicznego systemu opieki zdrowotnej po uzyskaniu rezydencji. Dla menedżerów ds. mobilności wiza inwestorska jest przydatnym, choć kapitałochłonnym narzędziem dla wyższej kadry zarządzającej, zamożnych przedsiębiorców cyfrowych czy założycieli firm, którzy chcą osiedlić się w trzeciej co do wielkości gospodarce UE. Pozwolenie wydawane jest na dwa lata i może być odnawiane bez ograniczeń, pod warunkiem utrzymania inwestycji. Co ważne, członkowie rodziny mogą korzystać ze statusu głównego wnioskodawcy, co ułatwia dostęp do edukacji i opieki zdrowotnej. Przetrwanie programu sygnalizuje również, że Włochy zamierzają nadal pozycjonować się jako centrum migracji inwestycyjnej, podczas gdy sąsiednie państwa wycofują się z takich rozwiązań. Doradcy imigracyjni zauważają, że popyt wzrósł od czasu, gdy Portugalia zaostrzyła warunki dotyczące nieruchomości, a Grecja podwoiła progi inwestycyjne. Praktyczne wskazówki dla firm: rozpocząć proces nulla osta (wstępnej zgody) co najmniej trzy miesiące wcześniej; wybrać jeden bank do obsługi przyszłych przelewów; oraz skonsultować się z doradcą podatkowym, aby ustalić, czy najlepszy dla ekspatrianta będzie status rezydencji wyborczej, podatek liniowy czy zwykła rezydencja podatkowa.
Źródło: The Local Italy
