Macron zaprzecza istnieniu „kwoty wizowej” dla Algierczyków po kontrowersjach wywołanych wypowiedzią ambasadora

Prezydent Emmanuel Macron szybko zareagował 22 lipca, aby zażegnać narastający kryzys polityczny wokół francuskiej polityki wizowej wobec Algierii. W wystąpieniu do ministrów prezydent podkreślił, że Francja nie ustaliła „żadnych limitów liczbowych i nie wykazuje żadnej pobłażliwości” w wydawaniu wiz Schengen obywatelom Algierii, korygując tym samym wypowiedź ambasadora Francji w Algierze, Stéphane’a Romateta, który tydzień wcześniej mówił o 250 tysiącach wiz rocznie. Szacunki ambasadora spotkały się z ostrą krytyką opozycji, która oskarżyła rząd o rozluźnianie kontroli w czasie, gdy nielegalne przeprawy przez Kanał La Manche znów trafiają na pierwsze strony gazet. Algieria natomiast wykorzystała te słowa jako sygnał ocieplenia stosunków po tym, jak Paryż w 2022 roku ograniczył wydawanie wiz o połowę w związku z dyplomatycznym sporem dotyczącym powrotów migrantów. Wyjaśnienie Macrona przywraca oficjalne stanowisko Francji: decyzje wizowe podejmowane są indywidualnie, na podstawie kontroli bezpieczeństwa i powiązań wnioskodawców z Francją. Żaden kraj – w tym Algieria – nie ma przyznanych kwot, podkreśla Pałac Elizejski. Źródła z ministerstwa spraw wewnętrznych informują, że odsetek odmów wiz krótkoterminowych dla Algierczyków utrzymuje się powyżej 40% od 2025 roku, znacznie przekraczając światową średnią. Dla francuskich korporacji i algierskich firm realizujących wspólne projekty transgraniczne, ta sytuacja uwypukla znaczenie odpowiedniego zarządzania komunikacją publiczną dotyczącą mobilności. Choć codzienna obsługa w centrach TLScontact nie ucierpiała, kilka firm zgłasza, że algierscy klienci już odwołali lipcowe podróże służbowe, obawiając się zmiany polityki. Doradcy ds. imigracji spodziewają się teraz tymczasowego wzrostu popytu na długoterminowe wizy zawodowe, gdyż podróżni szukają bardziej przewidywalnych rozwiązań. W dłuższej perspektywie incydent ten podkreśla polityczną wrażliwość kwestii mobilności z Afryki Północnej w debacie wewnętrznej Francji. Firmy przenoszące pracowników między tymi krajami powinny przygotować się na okresowe zawirowania – niezależnie od tego, czy oficjalna polityka ulegnie zmianie, czy nie.