Minister ds. Azylu i Migracji Belgii, Anneleen Van Bossuyt, wzięła udział 26 września 2026 roku w nieformalnym „Spotkaniu Migracyjnym w Monachium” z ministrami spraw wewnętrznych i migracji z 18 krajów UE i strefy Schengen. W swoim wystąpieniu otwierającym flamandzka minister zaapelowała do partnerów o „zamknięcie rozwiązywania kryzysów doraźnych” i szybkie przejście do zaostrzenia kontroli na granicach zewnętrznych, rozszerzenia mandatu operacyjnego agencji Frontex oraz skutecznej polityki powrotów dla migrantów przebywających nielegalnie. Van Bossuyt podkreśliła, że nowy europejski System Wejścia/Wyjścia (EES) stanowi technologiczne wsparcie dla zaostrzenia kontroli, pod warunkiem, że państwa członkowskie zapewnią odpowiednią liczbę personelu, a Frontex będzie mógł koordynować wspólne operacje powrotowe. Wezwała ministrów do podwojenia budżetu Frontexu na powroty w 2027 roku oraz do zawarcia większej liczby umów readmisyjnych z krajami afrykańskimi i Bliskiego Wschodu, wskazując na niedawne porozumienie Belgii z Marokiem jako wzór. Delegacja belgijska postulowała także „szybką, ale sprawiedliwą” procedurę azylową na granicy. Zgodnie z belgijską propozycją, osoby, których wnioski zostaną uznane za bezzasadne lub niedopuszczalne, miałyby przebywać w zabezpieczonych ośrodkach na granicy zewnętrznej maksymalnie 12 tygodni, po czym organizowane byłyby powroty wspierane przez Frontex. Przedsiębiorcy w Belgii przyjęli tę inicjatywę z zadowoleniem, podkreślając, że długotrwałe obciążenie ośrodków recepcyjnych odciąga zasoby, które mogłyby przyspieszyć wydawanie pozwoleń na pracę dla wykwalifikowanych migrantów. Organizacje pozarządowe natychmiast skrytykowały plan, wskazując na ryzyko warunków przypominających detencję oraz wątpliwości co do współpracy krajów trzecich przy masowych powrotach. Van Bossuyt odpowiedziała, że bez wiarygodnych powrotów poparcie społeczne dla legalnej migracji zarobkowej będzie maleć. Podkreśliła, że Belgia nadal będzie przyjmować wysoko wykwalifikowanych pracowników i studentów, ale „w systemie, który szybciej mówi ‘tak’ tym, których potrzebujemy, i szybciej ‘nie’ tym, którzy nie mają prawa do pobytu.” Choć w Monachium nie przyjęto formalnych konkluzji, kilku uczestników wyraziło poparcie dla belgijskiej inicjatywy. Teraz sprawa trafi do Rady ds. Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w Brukseli w październiku, gdzie belgijskie przewodnictwo w pierwszej połowie 2027 roku może nadać propozycji dalszy impet.
Źródło: The Brussels Times
