Dziesiątki tysięcy Hiszpanów przemaszerowały 26 września przez centrum Madrytu, domagając się wcześniejszych wyborów parlamentarnych oraz zdecydowanych działań w celu rozwiązania kryzysu migracyjnego w hiszpańskiej enklawie Ceuta. Manifestacja, zorganizowana przez platformę obywatelską Sociedad Civil Española i popierana przez partie opozycyjne Partido Popular oraz Vox, rozpoczęła się na Plaza de Cibeles i przeszła do Arco de Moncloa, pod hasłami „Brońmy Ceuty” oraz „Dość inwazji”. Protest odbył się dokładnie osiem tygodni po bezprecedensowym masowym przekroczeniu granicy w dniach 30–31 lipca, kiedy to w ciągu 48 godzin do Ceuty nielegalnie przedostało się ponad 70 tysięcy osób, głównie obywateli Maroka. Mimo że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych szybko wzmocniło granice lądowe i morskie oraz ogłosiło „sytuację o znaczeniu dla bezpieczeństwa narodowego”, miejskie schroniska i prowizoryczne obozy wciąż są przepełnione. Według danych Policji Narodowej przytoczonych podczas demonstracji, przeprowadzono około 3,5 tysiąca kontroli tożsamości, potwierdzając obecność ponad 1 tysiąca nieletnich bez opieki w hiszpańskiej jurysdykcji. Około 40% dorosłych złożyło wnioski o azyl, podczas gdy reszta podlega przyspieszonym procedurom deportacyjnym. Mówcy na marszu ostro krytykowali premiera Pedro Sáncheza za, ich zdaniem, powolną i nieprzejrzystą reakcję. Lider Vox, Santiago Abascal, skrytykował projekt dekretu – wyciekły wcześniej w tygodniu – który pozwalałby na wydalenia do Maroka zanim wnioski azylowe zostaną w pełni rozpatrzone, nazywając go „za mało, za późno”. Sekretarz generalny PP, Miguel Tellado, wezwał rząd do „militaryzacji granicy, jeśli zajdzie taka potrzeba” i ostrzegł, że zaufanie społeczne do zdolności Hiszpanii do kontroli granic maleje. Za polityczną retoryką kryją się poważne wyzwania operacyjne dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej. Firmy z pracownikami delegowanymi do Ceuty lub z łańcuchami dostaw przechodzącymi przez Cieśninę Gibraltarską borykają się z niepewnością dotyczącą warunków bezpieczeństwa, godzin policyjnych i zakłóceń w transporcie. Pracownicy służby zdrowia alarmują o pilnej potrzebie dodatkowego personelu medycznego, by zapobiec wybuchom chorób w przepełnionych obozach, podczas gdy organizacje humanitarne mają trudności z organizacją dalszych transferów do ośrodków recepcyjnych na kontynencie. Rząd przekonuje, że kompleksowy plan – wyceniony na 213 milionów euro i częściowo finansowany z unijnych funduszy awaryjnych – złagodzi presję w ciągu miesiąca. Jednak przy codziennym odkrywaniu nowych nieformalnych osiedli i zgłoszonej 25 września śmierci migranta, ocena ryzyka podróży służbowych do hiszpańskich enklaw w Afryce Północnej pozostanie na poziomie „podwyższonym” przez najbliższy czas.
Źródło: Antena 3 Noticias
