Reform UK’s ‘Britannia Card’ ruilt belastingvoordelen in voor verblijfsvergunningen van 10 jaar

Op 2 november 2025 presenteerde Nigel Farage een belangrijk immigratievoorstel uit het conceptmanifest van Reform UK: de herintroductie van het omstreden “non-dom” regime, nu verpakt als de ‘Britannia Card’. Met dit voorstel kunnen buitenlandse vermogende personen een tien jaar geldig, verlengbaar verblijfsvergunning kopen door een eenmalige betaling van £250.000 te doen. Kaarthouders zouden hun buitenlandse inkomsten kunnen vrijstellen van Britse belasting, erfbelasting op niet-Britse bezittingen vermijden en de huidige investeringsdrempel van £3 miljoen onder de Innovator Founder-route omzeilen.

Farage beweerde dat het plan “tienduizenden vermogensvormers” zou aantrekken en jaarlijks £2,5 miljard in de schatkist zou brengen, maar economen betwistten deze cijfers direct. De Resolution Foundation waarschuwde dat het herinvoeren van de non-dom voordelen, die in april 2025 waren afgeschaft, de schatkist over tien jaar £34 miljard zou kosten, wat de eenmalige inkomsten ruimschoots overstijgt. Belastingrechtvaardigheidsactivisten noemden het plan een “rijke-miljardairsbonanza” die ongelijkheid zou vergroten en de vastgoedmarkt in Londen en het Zuidoosten zou verstoren.



Vanuit het perspectief van wereldwijde mobiliteit zou de Britannia Card een snelle route creëren voor ultra-rijke expats, terwijl de reguliere Skilled Worker-route vanaf januari 2026 strengere eisen krijgt op het gebied van Engelse taalvaardigheid en salaris. Verhuisexperts waarschuwden dat het voorstel pogingen om een samenhangend, op vaardigheden gebaseerd migratiesysteem op te bouwen zou ondermijnen door een prijskaartje te hangen aan verblijf.

Ook bedrijfsimmigratieadvocaten wezen op nalevingsproblemen: het concept stelt niet dat Britannia Card-houders een minimumaantal dagen per jaar in het VK moeten verblijven, wat ruimte laat voor misbruik als “paspoort van gemak” – een kwestie waar HMRC het afgelopen decennium hard tegen heeft opgetreden. Het ministerie van Binnenlandse Zaken weigerde commentaar, maar wees erop dat het witteboek van de Labour-regering van mei 2025 expliciet een terugkeer naar preferentiële belastingstatus op basis van domicilie uitsloot.

Met een verkiezing die in het voorjaar van 2026 wordt verwacht, richt Reform UK zich met deze zet duidelijk op vermogende donoren en kiezers die teleurgesteld zijn in zowel de strengere vestigingsregels van Labour als het door de Conservatieven verlaten Rwanda-plan. Of het voorstel aanslaat, kan bepalend zijn voor de volgende fase in het langdurige Britse debat over de balans tussen het aantrekken van talent en belastingrechtvaardigheid.