Amnesty International luidde op 6 november de noodklok en lanceerde een dringende oproep waarin het voorgestelde Strong Borders Act (wetsvoorstel C-12) van Ottawa wordt bestempeld als een bedreiging voor de rechtsbescherming van asielzoekers. Het wetsvoorstel zou mensen die langer dan een jaar in Canada wonen de toegang tot een volledige hoorzitting bij de Immigratie- en Vluchtelingenraad ontzeggen en hen doorverwijzen naar een pre-removal risk assessment, een procedure met historisch gezien een lagere goedkeuringskans.
De wetgeving geeft ook brede ministeriële bevoegdheden om immigratiedocumenten op te schorten of te annuleren en om gegevens te delen tussen handhavingsinstanties. Voorstanders binnen de regering stellen dat deze maatregelen frauduleuze claims moeten ontmoedigen en helpen bij het verwerken van een achterstand van meer dan 280.000 zaken, maar mensenrechtenorganisaties waarschuwen dat dit in strijd is met Canada’s verplichtingen onder het Vluchtelingenverdrag en kan leiden tot refoulement.
![Wetsvoorstel C-12 onder vuur: Amnesty waarschuwt dat Canada het vluchtelingenrecht kan schenden]()
Als het wetsvoorstel wordt aangenomen, moeten mobiliteitsprofessionals zich voorbereiden op snellere – maar mogelijk strengere – beslissingen over werknemers of nieuwe aanwervingen met lopende vluchtelingenclaims. Organisaties die hulp bieden bij relocatie van humanitaire medewerkers zullen hun noodplannen moeten aanpassen, inclusief budgetten voor juridische bijstand en ondersteuning op het gebied van mentale gezondheid.
Het wetsvoorstel ligt momenteel bij het Lagerhuis; immigratieadvocaten verwachten intensief parlementair onderzoek en mogelijke grondwettelijke uitdagingen. Bedrijven die werknemers met een werkvergunning in dienst hebben, wordt geadviseerd de status van hun zaken nauwlettend te volgen en alternatieve werkvergunningstrategieën voor te bereiden voor het geval de status van de claimanten wordt ingetrokken.
Naast de directe operationele gevolgen duidt de controverse op een strengere politieke sfeer rond grensbeleid – een factor waar wereldwijde mobiliteitsteams rekening mee moeten houden bij het plannen van verhuizingen naar Canada in 2026.
De wetgeving geeft ook brede ministeriële bevoegdheden om immigratiedocumenten op te schorten of te annuleren en om gegevens te delen tussen handhavingsinstanties. Voorstanders binnen de regering stellen dat deze maatregelen frauduleuze claims moeten ontmoedigen en helpen bij het verwerken van een achterstand van meer dan 280.000 zaken, maar mensenrechtenorganisaties waarschuwen dat dit in strijd is met Canada’s verplichtingen onder het Vluchtelingenverdrag en kan leiden tot refoulement.
Als het wetsvoorstel wordt aangenomen, moeten mobiliteitsprofessionals zich voorbereiden op snellere – maar mogelijk strengere – beslissingen over werknemers of nieuwe aanwervingen met lopende vluchtelingenclaims. Organisaties die hulp bieden bij relocatie van humanitaire medewerkers zullen hun noodplannen moeten aanpassen, inclusief budgetten voor juridische bijstand en ondersteuning op het gebied van mentale gezondheid.
Het wetsvoorstel ligt momenteel bij het Lagerhuis; immigratieadvocaten verwachten intensief parlementair onderzoek en mogelijke grondwettelijke uitdagingen. Bedrijven die werknemers met een werkvergunning in dienst hebben, wordt geadviseerd de status van hun zaken nauwlettend te volgen en alternatieve werkvergunningstrategieën voor te bereiden voor het geval de status van de claimanten wordt ingetrokken.
Naast de directe operationele gevolgen duidt de controverse op een strengere politieke sfeer rond grensbeleid – een factor waar wereldwijde mobiliteitsteams rekening mee moeten houden bij het plannen van verhuizingen naar Canada in 2026.
