Hooggerechtshof eist actie in zaak Afghaanse rechter; Berlijn belooft snelle visumuitspraak

Het Duitse Constitutionele Hof nam op 4 december een uitzonderlijke stap door lagere rechtbankprocedures over te slaan en de federale regering te bevelen onmiddellijk een beslissing te nemen over een visumaanvraag van een Afghaanse ex-rechter en zijn gezin, die sinds 2021 vastzitten in Pakistan. De rechter had Taliban-leden veroordeeld vóór de val van Kabul en wordt geconfronteerd met geloofwaardige doodsbedreigingen als hij terug moet naar Afghanistan.

Ongeveer 2.000 Afghanen die via het relocatieprogramma van Berlijn zijn goedgekeurd, zitten nog steeds in onzekerheid nadat het programma eerder dit jaar werd bevroren vanwege politieke onenigheid over migratiecijfers. In haar uitspraak stelde de rechtbank dat het humanitaire risico zwaarder weegt dan administratieve overwegingen en dat “er geen gegronde reden is om de visumprocedure te vertragen”.



Een woordvoerder van het ministerie van Binnenlandse Zaken verklaarde op 5 december dat ambtenaren het vonnis zullen naleven “zodra we het ontvangen”, wat erop wijst dat een beslissing binnen enkele dagen kan volgen. Hoewel de uitspraak betrekking heeft op één familie, wijzen juristen erop dat het een precedent schept waardoor andere risicovolle aanvragers – van journalisten tot voormalig ambassadepersoneel – sneller actie kunnen afdwingen.

Voor managers van wereldwijde mobiliteit en zorgplicht illustreert deze zaak Duitsland’s bereidheid in te grijpen wanneer levensbedreigend gevaar is aangetoond, maar ook de onvoorspelbaarheid van een relocatieproces dat maandenlang kan vastlopen. Bedrijven met risicovolle Afghaanse oud-medewerkers of contractanten doen er goed aan individuele bedreigingen zorgvuldig te documenteren en voorbereid te zijn op juridische stappen bij aanhoudende vertragingen.

Deze kwestie kan ook de discussie binnen de coalitie nieuw leven inblazen over het herstarten van delen van het relocatieprogramma. Bedrijfsorganisaties, die graag Dari- en Pashto-sprekend talent willen aantrekken, steunen stilletjes een hervatting en stellen dat het tekort aan geschoolde arbeidskrachten zwaarder weegt dan migratiepolitiek.