Bijna unaniem stemde de Nationale Vergadering op 16 februari laat op de avond voor een wetsvoorstel dat artsen die hun medische studie in het Verenigd Koninkrijk begonnen voordat Groot-Brittannië de EU verliet, automatisch hun diploma in Frankrijk laat erkennen. Sinds 1 januari 2021 worden deze artsen beschouwd als “Padhue” – houders van diploma’s buiten de EU – en moeten zij een langdurige toets van hun competenties doorlopen voordat ze mogen praktiseren. Critici stellen dat deze drempel het tekort aan artsen in Frankrijk verergert.
Volgens de nieuwe wet krijgen naar schatting honderd Franse en EU-burgers die zich vóór het einde van de Brexit-overgangsperiode inschreven aan Britse medische opleidingen, weer dezelfde erkenningsrechten als oorspronkelijk verwacht. Voorstanders, onder leiding van rapporteur Vincent Caure, benadrukten dat de Britse opleidingsnormen voldoen aan de EU-standaarden en dat directe toegang tot volledige vergunningen kan helpen om de ernstige tekorten in landelijke “medische woestijnen” te verminderen.
![Franse Assemblee Stemmt Voor Erkenning van in het VK Opgeleide Artsen die voor Brexit aan hun Studie Begonnen]()
Het debat richtte ook de aandacht op de 19.000 artsen die buiten de EU zijn opgeleid en nog steeds te maken hebben met complexe erkenningsprocedures. Oppositieleden riepen de regering op om de vereenvoudigde erkenning uit te breiden naar een bredere groep, met het argument dat het zorgsysteem sterk afhankelijk is van artsen uit Algerije, Tunesië, Libanon en andere landen die nu al onder onzekere omstandigheden werken.
Voor ziekenhuizen, wervingsbureaus en bedrijven die internationale detacheringen van medisch personeel regelen, haalt de wet een belangrijke administratieve hindernis weg en kan het het aanbod van talent voor Franse zorginstellingen vergroten. HR-teams moeten echter de uitvoeringsbesluiten, die binnen drie maanden worden verwacht, goed in de gaten houden. Deze zullen de bewijsvoering van studiejaren en de versnelde afgifte van vergunningen nader regelen.
Hoewel de wet beperkt van omvang is, markeert de stemming een lichte versoepeling van Frankrijk’s post-Brexitbeleid en kan het dienen als testcase voor bredere hervormingen in de erkenning van beroepskwalificaties, een cruciaal thema voor sterk mobiele sectoren zoals techniek en architectuur.
Volgens de nieuwe wet krijgen naar schatting honderd Franse en EU-burgers die zich vóór het einde van de Brexit-overgangsperiode inschreven aan Britse medische opleidingen, weer dezelfde erkenningsrechten als oorspronkelijk verwacht. Voorstanders, onder leiding van rapporteur Vincent Caure, benadrukten dat de Britse opleidingsnormen voldoen aan de EU-standaarden en dat directe toegang tot volledige vergunningen kan helpen om de ernstige tekorten in landelijke “medische woestijnen” te verminderen.
Het debat richtte ook de aandacht op de 19.000 artsen die buiten de EU zijn opgeleid en nog steeds te maken hebben met complexe erkenningsprocedures. Oppositieleden riepen de regering op om de vereenvoudigde erkenning uit te breiden naar een bredere groep, met het argument dat het zorgsysteem sterk afhankelijk is van artsen uit Algerije, Tunesië, Libanon en andere landen die nu al onder onzekere omstandigheden werken.
Voor ziekenhuizen, wervingsbureaus en bedrijven die internationale detacheringen van medisch personeel regelen, haalt de wet een belangrijke administratieve hindernis weg en kan het het aanbod van talent voor Franse zorginstellingen vergroten. HR-teams moeten echter de uitvoeringsbesluiten, die binnen drie maanden worden verwacht, goed in de gaten houden. Deze zullen de bewijsvoering van studiejaren en de versnelde afgifte van vergunningen nader regelen.
Hoewel de wet beperkt van omvang is, markeert de stemming een lichte versoepeling van Frankrijk’s post-Brexitbeleid en kan het dienen als testcase voor bredere hervormingen in de erkenning van beroepskwalificaties, een cruciaal thema voor sterk mobiele sectoren zoals techniek en architectuur.
