Parlement ondervraagt minister van Binnenlandse Zaken over kosten van medische verblijfsvergunningen

Tijdens het vragenuur in de Nationale Vergadering op 11 februari zetten oppositieleden minister van Binnenlandse Zaken Laurent Nuñez onder druk over het volgens hen “exploderende” aantal verblijfsvergunningen voor medische behandeling (titres de séjour pour soins). Kamerleden van het Rassemblement National verwezen naar een recente uitspraak van de Raad van State, die een afgewezen zaak op procedurele gronden vernietigde, en stelden dat jaarlijks tot 30.000 buitenlandse patiënten een aanvraag indienen, wat een zware last vormt voor het sociale zekerheidsbudget.

Nuñez verwierp deze cijfers en stelde dat hoewel het aantal aanvragen rond de 30.000 ligt, het aantal goedkeuringen veel lager is en onderworpen aan een strenge beoordeling door medische commissies. Hij benadrukte dat aanvragers zich al op Frans grondgebied moeten bevinden en dergelijke visa niet vanuit het buitenland kunnen verkrijgen, waarmee hij de beweringen over een zogenaamd aantrekkingskracht-effect weerlegde. Dit debat onderstreept de politieke gevoeligheid van humanitaire immigratiekanalen, slechts enkele weken voor de Senaat zich buigt over een bredere immigratiereform.



Voor werkgevers en universiteiten die af en toe personeel of studenten sponsoren die gespecialiseerde behandeling nodig hebben, betekent dit debat geen directe beleidswijziging, maar wel een aanwijzing voor strengere controles door prefecturen. Mobiliteitsteams moeten ervoor zorgen dat medische verblijfsaanvragen zorgvuldig worden gedocumenteerd en via het Office Français de l’Immigration et de l’Intégration (OFII) worden ingediend om vertragingen te voorkomen.

De discussie benadrukt ook een bredere trend: parlementaire vragen worden steeds vaker ingezet om het uitvoerend beleid op specifieke immigratiecategorieën aan te vechten – van meldingen van gedetacheerde werknemers tot verlengingen van talentenpaspoorten – wat zorgt voor een onvoorspelbaarder nalevingsklimaat. Bedrijven doen er goed aan de komende commissievergaderingen te volgen, waar amendementen op het ontwerp van de immigratiewet nieuwe rapportageverplichtingen voor werkgevers van buitenlandse werknemers kunnen introduceren.

Hoewel de kostenargumenten de krantenkoppen halen, wijzen gezondheids­economieën erop dat medische verblijfsvergunningen minder dan 0,2% van het jaarlijkse Franse zorgbudget uitmaken. Toch kan de politieke druk rond dit onderwerp ertoe leiden dat geïsoleerde fraudegevallen snel leiden tot strengere regelgeving.