De internationale onderwijssector van Australië is opgeschrikt door nieuwe gegevens van het Department of Home Affairs (DHA), waaruit blijkt dat bijna 4.800 aanvragers van hoger onderwijs buiten Australië in maart 2026 een studentenvisum werd geweigerd. Omdat het aanvraagbedrag van A$2.000 niet wordt terugbetaald, heeft Canberra in die maand bijna A$10 miljoen binnengehaald uit deze weigeringen – onderdeel van een geschatte A$735 miljoen aan inkomsten uit studentenvisumkosten in 2025. Analisten zeggen dat deze stijging het gevolg is van een bewuste beleidswijziging die halverwege 2024 begon, toen de aanvraagkosten werden verhoogd van A$710 naar A$2.000 en de integriteitsregels werden aangescherpt. Het percentage goedgekeurde aanvragen van buiten Australië is gedaald tot een recordlaagte van slechts 59 procent in maart, terwijl de goedkeuringspercentages binnen Australië boven de 90 procent blijven, omdat aanvragers die al in het land zijn, beroep kunnen aantekenen en makkelijker te verifiëren zijn. Critici vrezen dat deze strategie schadelijk is voor Australië’s internationale onderwijssector, die goed is voor A$55 miljard aan export. Onderwijsadviseur Keri Ramirez wijst erop dat de inkomsten uit visumkosten nu hoger zijn dan de gecombineerde budgetten van het Bureau of Meteorology en het Australian Bureau of Statistics. Voormalig adjunct-secretaris immigratie Abul Rizvi noemt de verhoging van de kosten “een schandalig beleid” en stelt dat het getalenteerde studenten ontmoedigt. Overheidsbronnen benadrukken dat de strengere aanpak draait om “integriteit, niet om inkomsten” en dat de netto-migratiedoelstellingen een strengere controle van financiële draagkracht en oprechte studiemotivatie vereisen. Toch waarschuwen universiteiten dat het dalende aantal nieuwe studenten de regionale economieën en onderzoeksfinanciering zal raken, terwijl werkgevers aangeven dat de instroom van afgestudeerde talenten al afneemt. Praktische tip: instellingen die afhankelijk zijn van werving buiten Australië doen er goed aan hun marketingbeloften te herzien en studenten voor te bereiden op strengere financiële en taalcontroles. Mobiliteitsmanagers moeten rekening houden met hogere afwijzingspercentages en overwegen om binnenlandse trajectprogramma’s aan te bieden die kandidaten een tweede kans op goedkeuring geven.
Bron: Times Higher Education
