Australia zarabia miliony, odmawiając przyjęcia międzynarodowych studentów

Sektor edukacji międzynarodowej w Australii został wstrząśnięty nowymi danymi Departamentu Spraw Wewnętrznych (DHA), które pokazują, że w marcu 2026 roku odmówiono wiz studenckich prawie 4,800 kandydatom spoza kraju na studia wyższe. Ponieważ opłata aplikacyjna w wysokości 2 000 AUD jest bezzwrotna, Canberra zyskała blisko 10 milionów AUD tylko w ciągu jednego miesiąca — co jest częścią szacowanych 735 milionów AUD zebranych z opłat wizowych w 2025 roku. Analitycy wskazują, że wzrost przychodów to efekt celowej zmiany polityki, która rozpoczęła się w połowie 2024 roku, kiedy to opłaty wzrosły z 710 do 2 000 AUD, a zasady dotyczące integralności zostały zaostrzone. Wskaźnik przyznawania wiz dla kandydatów spoza Australii spadł do rekordowo niskiego poziomu — zaledwie 59% w marcu, podczas gdy wskaźnik sukcesu dla osób już przebywających w kraju utrzymuje się powyżej 90%, ponieważ mają one prawo do odwołań i są łatwiejsze do zweryfikowania. Krytycy obawiają się, że ta strategia szkodzi australijskiemu sektorowi eksportu edukacji międzynarodowej, wartemu 55 miliardów AUD. Konsultantka edukacyjna Keri Ramirez zauważa, że dochody z opłat wizowych przewyższają teraz łączne budżety Biura Meteorologicznego i Australijskiego Biura Statystycznego. Były zastępca sekretarza ds. imigracji Abul Rizvi określa podwyżkę opłat jako „skandaliczną politykę”, argumentując, że zniechęca ona utalentowanych studentów. Źródła rządowe podkreślają, że zaostrzenie kontroli ma na celu „integralność, a nie dochody”, a cele dotyczące migracji netto wymagają dokładniejszej weryfikacji zdolności finansowej i rzeczywistych intencji studiowania. Tymczasem uniwersytety ostrzegają, że spadek liczby nowych studentów uderzy w gospodarki regionalne i finansowanie badań, a pracodawcy zauważają, że już teraz brakuje talentów wśród absolwentów. Praktyczna wskazówka: instytucje opierające się na rekrutacji spoza kraju powinny zweryfikować swoje obietnice marketingowe i przygotować studentów na bardziej rygorystyczne kontrole finansowe i językowe. Menedżerowie ds. mobilności powinni uwzględnić wyższe wskaźniki odmów i rozważyć programy ścieżek na miejscu, które dają kandydatom drugą szansę na uzyskanie wizy.