India heeft Bangladesh publiekelijk opgeroepen om de procedures voor nationaliteitsverificatie te versnellen, zodat ongedocumenteerde migranten die momenteel in detentiecentra in verschillende Indiase deelstaten worden vastgehouden, zonder verdere vertraging kunnen worden teruggestuurd. Tijdens de wekelijkse persconferentie van het ministerie van Buitenlandse Zaken op 7 mei 2026 verklaarde woordvoerder Randhir Jaiswal dat New Delhi rekent op de “volledige medewerking van Dhaka via de bestaande bilaterale mechanismen.”
Deze oproep volgt op een nieuwe golf van politieke spanningen na berichten in de media over zogenaamde ‘pushback’-incidenten—vermeende pogingen van Indiase grenswachten om vermoedelijke Bangladeshi’s ’s nachts terug te dringen over de grens. De minister-president van Assam, Himanta Biswa Sarma, stookte de discussie vorige maand verder op door in een televisie-interview te zeggen dat moeizame India-Bangladeshrelaties acceptabel zijn als ze illegale immigratie verminderen.
![New Delhi dringt bij Dhaka aan op versnelling van nationaliteitscontroles voor uitzettingen]()
Volgens de Standaard Operationele Procedures voor Terugkeer uit 2015 moet elke persoon die zich als Bangladeshi presenteert, worden geïnterviewd door een vertegenwoordiger van de Bangladesh High Commission en worden gecontroleerd aan de hand van identiteitsdatabases. Delhi meldt dat meer dan 3.000 dossiers al meer dan zes maanden wachten op verificatie, wat deportatievluchten vertraagt en de budgetten van detentiecentra onder druk zet. Bangladeshse functionarissen stellen daarentegen dat veel gedetineerden geen verifieerbare banden hebben en beschuldigen India van “statistische overdrijving.”
Waarom dit belangrijk is voor zakelijke mobiliteit: langdurige detentie en veelbesproken uitzettingen versterken negatieve houdingen in de gemeenschap, waardoor het lastiger wordt voor legitieme Bangladeshi-projectmedewerkers om Indiase werkvisa te verkrijgen—vooral bij infrastructuur- en vastgoedprojecten in het noordoosten. Verschillende EPC-aannemers vertelden de Observer dat zij nu te maken hebben met vertragingen van twee maanden bij het verkrijgen van toestemming voor Bangladeshi-lassers en monteurs die cruciaal zijn voor waterkrachtprojecten.
Experts stellen dat snellere, technologiegestuurde identiteitscontrole—mogelijk met biometrische systemen zoals Aadhaar—het proces zou kunnen depolitiseren. Tot die tijd moeten bedrijven die gekwalificeerd Bangladeshi-personeel naar India sturen, rekening houden met langere doorlooptijden, zorgen voor waterdichte documentatie van nationaliteit en de retoriek op deelstaatniveau volgen, omdat die invloed kan hebben op lokale kantoren voor registratie van buitenlanders.
Deze oproep volgt op een nieuwe golf van politieke spanningen na berichten in de media over zogenaamde ‘pushback’-incidenten—vermeende pogingen van Indiase grenswachten om vermoedelijke Bangladeshi’s ’s nachts terug te dringen over de grens. De minister-president van Assam, Himanta Biswa Sarma, stookte de discussie vorige maand verder op door in een televisie-interview te zeggen dat moeizame India-Bangladeshrelaties acceptabel zijn als ze illegale immigratie verminderen.
Volgens de Standaard Operationele Procedures voor Terugkeer uit 2015 moet elke persoon die zich als Bangladeshi presenteert, worden geïnterviewd door een vertegenwoordiger van de Bangladesh High Commission en worden gecontroleerd aan de hand van identiteitsdatabases. Delhi meldt dat meer dan 3.000 dossiers al meer dan zes maanden wachten op verificatie, wat deportatievluchten vertraagt en de budgetten van detentiecentra onder druk zet. Bangladeshse functionarissen stellen daarentegen dat veel gedetineerden geen verifieerbare banden hebben en beschuldigen India van “statistische overdrijving.”
Waarom dit belangrijk is voor zakelijke mobiliteit: langdurige detentie en veelbesproken uitzettingen versterken negatieve houdingen in de gemeenschap, waardoor het lastiger wordt voor legitieme Bangladeshi-projectmedewerkers om Indiase werkvisa te verkrijgen—vooral bij infrastructuur- en vastgoedprojecten in het noordoosten. Verschillende EPC-aannemers vertelden de Observer dat zij nu te maken hebben met vertragingen van twee maanden bij het verkrijgen van toestemming voor Bangladeshi-lassers en monteurs die cruciaal zijn voor waterkrachtprojecten.
Experts stellen dat snellere, technologiegestuurde identiteitscontrole—mogelijk met biometrische systemen zoals Aadhaar—het proces zou kunnen depolitiseren. Tot die tijd moeten bedrijven die gekwalificeerd Bangladeshi-personeel naar India sturen, rekening houden met langere doorlooptijden, zorgen voor waterdichte documentatie van nationaliteit en de retoriek op deelstaatniveau volgen, omdat die invloed kan hebben op lokale kantoren voor registratie van buitenlanders.
