Immigratie, Vluchtelingen en Burgerschap Canada (IRCC) heeft de aanname van nieuwe aanvragen voor het Ouders- en Grootoudersprogramma (PGP) tijdelijk stopgezet, wat zorgen oproept bij Canadese burgers en permanente inwoners die familieleden in het buitenland wilden sponsoren. Deze beslissing, voor het eerst aangekondigd in een mededeling van het departement op 15 juli en nader toegelicht door het immigratiebureau Immigration.ca op 22 juli, komt door de toenemende druk op de verwerkingscapaciteit van familieklassen, nu het aantal lopende aanvragen bijna 51.000 bedraagt.
Tijdens deze tijdelijke opschorting worden er geen nieuwe “interesse om te sponsoren”-formulieren voor het PGP meer geaccepteerd voor de rest van 2026. IRCC zal zich richten op het afhandelen van de reeds ingediende dossiers en houdt het jaarlijkse toelatingsdoel op 15.000 permanente inwoners. Aanvragers die geselecteerd zijn in de loterij van oktober 2025 en nog geen documenten hebben ingediend, kunnen dat nog wel doen, maar moeten rekening houden met langere wachttijden door aangescherpte quota.
![Canada schort aanvragen voor sponsoring van nieuwe ouders en grootouders op]()
Deze pauze heeft directe gevolgen voor multinationals en buitenlandse werknemers die vaak gebruikmaken van gezinsherenigingsprogramma’s om belangrijk talent in Canada te behouden. Zonder de PGP-optie zullen veel families waarschijnlijk overstappen op het multi-entry Super Visa, waarmee ouders en grootouders tot vijf jaar achter elkaar kunnen verblijven, met een mogelijke verlenging tot tien jaar. Werkgevers moeten mogelijk extra reiskosten incalculeren of langere verlofregelingen treffen zodat werknemers hun oudere familieleden in het buitenland kunnen bezoeken.
Immigratieadvocaten adviseren potentiële sponsors om deze pauze te benutten om financiële documenten te verzamelen, te zorgen dat ze voldoen aan het Minimum Noodzakelijke Inkomen (MNI) voor drie opeenvolgende belastingjaren, en om provinciale nominatie- of humanitaire opties te onderzoeken waar mogelijk. IRCC heeft beloofd dit najaar met belanghebbenden te overleggen over langetermijnhervormingen, waaronder een mogelijk cap-and-queue-systeem vergelijkbaar met Australië’s contributory parent visa.
Voor nu moeten families zich aanpassen aan een strenger beleid. “Het pauzeren van de aanname is de enige maatregel die IRCC nog heeft om te voorkomen dat de verwerkingstijden verder oplopen dan het huidige gemiddelde van 28 maanden,” zegt de immigratieadvocaat Colin Singer uit Quebec. “Vooruit plannen en tijdelijke alternatieven overwegen is cruciaal totdat het programma weer opengaat.”
Tijdens deze tijdelijke opschorting worden er geen nieuwe “interesse om te sponsoren”-formulieren voor het PGP meer geaccepteerd voor de rest van 2026. IRCC zal zich richten op het afhandelen van de reeds ingediende dossiers en houdt het jaarlijkse toelatingsdoel op 15.000 permanente inwoners. Aanvragers die geselecteerd zijn in de loterij van oktober 2025 en nog geen documenten hebben ingediend, kunnen dat nog wel doen, maar moeten rekening houden met langere wachttijden door aangescherpte quota.
Deze pauze heeft directe gevolgen voor multinationals en buitenlandse werknemers die vaak gebruikmaken van gezinsherenigingsprogramma’s om belangrijk talent in Canada te behouden. Zonder de PGP-optie zullen veel families waarschijnlijk overstappen op het multi-entry Super Visa, waarmee ouders en grootouders tot vijf jaar achter elkaar kunnen verblijven, met een mogelijke verlenging tot tien jaar. Werkgevers moeten mogelijk extra reiskosten incalculeren of langere verlofregelingen treffen zodat werknemers hun oudere familieleden in het buitenland kunnen bezoeken.
Immigratieadvocaten adviseren potentiële sponsors om deze pauze te benutten om financiële documenten te verzamelen, te zorgen dat ze voldoen aan het Minimum Noodzakelijke Inkomen (MNI) voor drie opeenvolgende belastingjaren, en om provinciale nominatie- of humanitaire opties te onderzoeken waar mogelijk. IRCC heeft beloofd dit najaar met belanghebbenden te overleggen over langetermijnhervormingen, waaronder een mogelijk cap-and-queue-systeem vergelijkbaar met Australië’s contributory parent visa.
Voor nu moeten families zich aanpassen aan een strenger beleid. “Het pauzeren van de aanname is de enige maatregel die IRCC nog heeft om te voorkomen dat de verwerkingstijden verder oplopen dan het huidige gemiddelde van 28 maanden,” zegt de immigratieadvocaat Colin Singer uit Quebec. “Vooruit plannen en tijdelijke alternatieven overwegen is cruciaal totdat het programma weer opengaat.”
Bron: Immigration.ca
