Optie voor genetische test toegevoegd aan Franse langverblijfsvisumaanvragen voor gezinshereniging

Een samengevoegde versie van de artikelen L312-2 tot L312-4 CESEDA, gepubliceerd op 24 juli 2026, introduceert een ongebruikelijk instrument bij de beoordeling van langverblijfsvisa: vrijwillige DNA-tests. Volgens de nieuwe tekst kunnen aanvragers uit landen met gebrekkige burgerlijke stand, die zich willen voegen bij een ouder met vluchtelingen- of subsidiaire beschermingsstatus in Frankrijk, een genetische vergelijking aanvragen om het ouderschap vast te stellen wanneer documenten ontbreken of vermoed worden vervalst. Deze maatregel herleeft een controverse die voor het eerst opdook in 2007, toen een mislukte poging tot verplichte DNA-tests hevige kritiek uitlokte. Dit keer blijft deelname vrijwillig en worden de kosten gedragen door de Franse staat, maar mensenrechtenorganisaties waarschuwen voor ongelijke behandeling tussen nationaliteiten met betrouwbare registers en degenen zonder. Het ministerie van Binnenlandse Zaken stelt dat de bepaling de verwerking zal versnellen en het aantal beroepsprocedures zal verminderen door wetenschappelijk bewijs te leveren waar papieren onbetrouwbaar zijn. Voor multinationale werkgevers betekent dit praktisch gezien kortere wachttijden voor gezinsleden van sleutelmedewerkers die onder vluchtelingen- of beschermingsroutes verhuizen. Snellere hereniging kan het behoud en welzijn van hoogopgeleide medewerkers bevorderen die hun loopbaan in Frankrijk hebben herbouwd na hun vlucht uit conflictgebieden. Praktijkdeskundigen adviseren HR-teams om de nieuwe optie onder de aandacht te brengen bij getroffen werknemers en hen te begeleiden bij toestemmingsprocedures, het verzamelen van monsters in het buitenland en waarborgen voor gegevensbescherming. Hoewel beperkt tot specifieke familiegevallen, markeert deze wijziging de bredere verschuiving in Frankrijk richting biometrisch en genetisch bewijs bij immigratiebesluiten.