Do wniosków o francuską wizę długoterminową w celu łączenia rodzin dodano możliwość testów genetycznych

Zaktualizowana wersja artykułów L312-2 do L312-4 CESEDA, opublikowana 24 lipca 2026 roku, wprowadza nietypowe narzędzie w procesie rozpatrywania wniosków o długoterminowe wizy: dobrowolne testy DNA. Zgodnie z nowymi przepisami, wnioskodawcy z krajów o niepełnych rejestrach stanu cywilnego, którzy chcą dołączyć do rodzica posiadającego status uchodźcy lub ochrony uzupełniającej we Francji, mogą zażądać porównania genetycznego w celu potwierdzenia pokrewieństwa, gdy dokumenty są niekompletne lub podejrzane o fałszerstwo. Środek ten wzbudza kontrowersje, które pojawiły się już w 2007 roku, gdy planowano obowiązkowe testy DNA, co spotkało się z ostrą krytyką. Tym razem udział jest dobrowolny, a koszty pokrywa państwo francuskie, jednak organizacje praw człowieka ostrzegają przed nierównym traktowaniem obywateli krajów z dobrze prowadzonymi rejestrami a tych bez nich. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych argumentuje, że klauzula przyspieszy procedury i ograniczy odwołania, dostarczając dowodów naukowych tam, gdzie dokumenty zawodzą. Dla międzynarodowych pracodawców praktyczne znaczenie ma skrócenie czasu oczekiwania na przyjazd osób zależnych kluczowych pracowników relokujących się w ramach ścieżek uchodźczych lub ochronnych. Szybsze zjednoczenie rodzin może poprawić retencję i samopoczucie wysoko wykwalifikowanych pracowników, którzy odbudowali kariery we Francji po ucieczce z krajów objętych konfliktami. Specjaliści radzą zespołom HR, by informowały pracowników o nowej możliwości oraz przygotowały wsparcie dotyczące procedur wyrażania zgody, pobierania próbek za granicą i ochrony danych. Choć zmiana dotyczy wybranych przypadków rodzinnych, sygnalizuje szerszy zwrot Francji w kierunku wykorzystywania dowodów biometrycznych i genetycznych w procesach imigracyjnych.