Belgische minister eist strengere EU-buitengrenzen op migratietop in München

Tijdens de Munich Migration Meeting op 26 september riep de Belgische minister van Asiel en Migratie, Anneleen Van Bossuyt (N-VA), haar 17 Europese collega’s op om het EU-grensagentschap Frontex meer operationele bevoegdheden en extra financiering te geven. Europa “moet sneller en daadkrachtiger kunnen optreden aan zijn buitengrenzen,” aldus Van Bossuyt, die stelde dat zwakke controles illegale grensovergangen in de hand werken en het vertrouwen ondermijnen in het nieuwe EU-pact over migratie en asiel, dat in juni van kracht werd. Ze pleitte voor een evaluatie van het pact na één jaar, in juni 2027, om knelpunten te identificeren en procedures te vereenvoudigen. Daarnaast drong ze aan op effectievere terugkeer van niet-rechtmatige derde-landers, waarbij de EU handelsvoordelen, visa en ontwikkelingshulp zou moeten inzetten om herkomstlanden tot samenwerking te bewegen. Voor België zijn de gevolgen concreet: het federale opvangnetwerk voor asielzoekers draait sinds 2025 over capaciteit, waardoor de overheid hotels moet huren en er binnenlandse politieke spanningen ontstaan. Van Bossuyts oproep positioneert België als een strengere stem in de komende Commissie-discussies over een Frontex-hervormingspakket dat in oktober wordt verwacht. Mobiliteitsprogramma’s voor bedrijven zullen waarschijnlijk niet direct aan nieuwe regels worden onderworpen, maar strengere grenscontroles kunnen wachttijden aan land- en zeegrenzen voor zakenreizigers uit niet-EU-landen verlengen. Bedrijven doen er goed aan de Commissievoorstellen van oktober te volgen, vooral of de wederkerigheidsmechanismen in het visumbeleid worden aangepast, aangezien België kan aandringen op koppeling van kortverblijfsvisa aan samenwerking bij terugkeer. De minister geeft ook aan dat België, ondanks de aanwezigheid van EU-instellingen, niet automatisch zal aansluiten bij meer liberale migratieblokken. Mobiliteitsmanagers moeten rekening houden met strengere due-diligencevragen bij het sponsoren van humanitaire of studievisa, vooral voor nationals uit landen met lage terugkeercijfers.