
Een onderzoek van The Brussels Times heeft bevestigd dat EU-functionarissen op 23 juni een vertrouwelijke bijeenkomst hielden met een Taliban-delegatie van vijf leden in een hotel bij de luchthaven van Brussel. Tijdens deze bijeenkomst werden de logistieke details besproken voor de uitzetting van Afghaanse staatsburgers die hun juridische mogelijkheden hebben uitgeput of veroordeeld zijn voor misdrijven. De details van deze ontmoeting kwamen op 16 oktober aan het licht nadat deelnemers anoniem spraken met The New York Times, wat leidde tot nieuwe aandacht tijdens de Europese Raad-top deze week in de Belgische hoofdstad.
Volgens de gelekte informatie vroegen vertegenwoordigers van 15 EU-landen, waaronder België, de Taliban om chartervluchten te accepteren voor afgewezen asielzoekers in ruil voor humanitaire hulp en beperkte diplomatieke betrekkingen. De Afghaanse zijde vroeg om directe ontwikkelingsfinanciering en de heropening van verschillende EU-lidstaatambassades in Kabul.
Mensenrechtenorganisaties veroordeelden de gesprekken als een schending van het non-refoulementprincipe, en wezen erop dat het Hof van Justitie van de EU in 2024 oordeelde dat Afghaanse vrouwen systematisch worden vervolgd en nooit mogen worden teruggestuurd. Hoewel de voorgestelde overeenkomst zich aanvankelijk zou richten op mannelijke veroordeelden, waarschuwen waarnemers voor een ‘glijdende schaal’ die kan leiden tot bredere terugkeer.
De Belgische staatssecretaris voor Asiel en Migratie benadrukte dat er geen definitieve overeenkomst is en dat elke terugkeer een individuele risicoanalyse vereist. Toch zeggen advocaten dat de dreiging van gedwongen terugkeer sommige Afghanen al ontmoedigt om bescherming aan te vragen of om buiten België te reizen uit angst voor detentie bij terugkeer.
Voor multinationals onderstreept deze situatie het belang van het monitoren van medewerkers met de Afghaanse nationaliteit die reizen met een Belgisch verblijfsvergunning: plotselinge beleidswijzigingen kunnen hun toegang tot het Schengengebied belemmeren. Mobiliteitsmanagers moeten zich ook voorbereiden op mogelijke protesten bij EU-instellingen, die de toegang tot kantoren in het Europese kwartier van Brussel kunnen verstoren.
Volgens de gelekte informatie vroegen vertegenwoordigers van 15 EU-landen, waaronder België, de Taliban om chartervluchten te accepteren voor afgewezen asielzoekers in ruil voor humanitaire hulp en beperkte diplomatieke betrekkingen. De Afghaanse zijde vroeg om directe ontwikkelingsfinanciering en de heropening van verschillende EU-lidstaatambassades in Kabul.
Mensenrechtenorganisaties veroordeelden de gesprekken als een schending van het non-refoulementprincipe, en wezen erop dat het Hof van Justitie van de EU in 2024 oordeelde dat Afghaanse vrouwen systematisch worden vervolgd en nooit mogen worden teruggestuurd. Hoewel de voorgestelde overeenkomst zich aanvankelijk zou richten op mannelijke veroordeelden, waarschuwen waarnemers voor een ‘glijdende schaal’ die kan leiden tot bredere terugkeer.
De Belgische staatssecretaris voor Asiel en Migratie benadrukte dat er geen definitieve overeenkomst is en dat elke terugkeer een individuele risicoanalyse vereist. Toch zeggen advocaten dat de dreiging van gedwongen terugkeer sommige Afghanen al ontmoedigt om bescherming aan te vragen of om buiten België te reizen uit angst voor detentie bij terugkeer.
Voor multinationals onderstreept deze situatie het belang van het monitoren van medewerkers met de Afghaanse nationaliteit die reizen met een Belgisch verblijfsvergunning: plotselinge beleidswijzigingen kunnen hun toegang tot het Schengengebied belemmeren. Mobiliteitsmanagers moeten zich ook voorbereiden op mogelijke protesten bij EU-instellingen, die de toegang tot kantoren in het Europese kwartier van Brussel kunnen verstoren.
Bron: The Brussels Times