
De Zwitserse Bondsraadslid Beat Jans bracht op 13 november hoge functionarissen van het Staatssecretariaat voor Migratie (SEM), de luchthavens van Zürich en Genève, SWISS, easyJet en afhandelingsbedrijven bijeen om een groeiend probleem aan te pakken dat reizigers en luchtvaartmaatschappijen steeds meer frustreert: lange wachtrijen bij de immigratie door het nieuwe biometrische Entry/Exit System (EES) van de EU. Tijdens de bijeenkomst op hoog niveau, waarover op 14 november werd gerapporteerd, werd het eerste jaar van de EES-operaties geëvalueerd en werd afgesproken dat gerichte technologische verbeteringen nodig zijn voordat de drukte tijdens het skiseizoen zijn piek bereikt.
Het EES registreerde inmiddels meer dan 225 miljoen grenspassages van 90 miljoen niet-EU-burgers en weigerde de toegang aan meer dan 78.000 personen binnen Schengen. Hoewel de database wordt geprezen om het dichten van veiligheidslekken, melden Zwitserse luchthavens dat de extra biometrische registratie en verplichte interviewstap de wachttijden voor niet-EU-passagiers tijdens piekuren kunnen verlengen tot 60–90 minuten, wat strakke aansluitingen in gevaar brengt en extra kosten voor luchtvaartmaatschappijen veroorzaakt.
Om de knelpunten te verlichten, bespraken de deelnemers de oprichting van een “Nationaal Faciliteringsprogramma” (NFP). Frequente reizigers uit vertrouwde landen zouden zich vooraf eenmalig onderwerpen aan een achtergrondcontrole; eenmaal goedgekeurd, kunnen zij gebruikmaken van geautomatiseerde E-Gates zonder interview, vergelijkbaar met programma’s zoals Global Entry in de Verenigde Staten. De grenspolitie geeft aan dat dit systeem de gemiddelde verwerkingstijd voor in aanmerking komende passagiers kan terugbrengen tot minder dan 30 seconden.
Luchtvaartmaatschappijen schatten dat als zelfs 15% van de in aanmerking komende reizigers via een NFP-snellaag zou reizen, dit meer dan 2.000 minuten vertraging voor bemanningen per maand op Zürich zou besparen, het aantal gemiste aansluitingen zou verminderen en de minimale overstaptijden voor intercontinentale reizen zou verkorten. Luchthavens benadrukken echter dat een eventuele invoering moet worden afgestemd met naburige Schengenlanden om tegenstrijdige regels voor transitpassagiers te voorkomen.
Voor zakenreizigers is de boodschap duidelijk: totdat een NFP of een vergelijkbaar vertrouwd-reizigersprogramma is ingevoerd, dienen niet-EU-burgers extra tijd in hun reisschema in te bouwen, te zorgen dat paspoorten machineleesbaar zijn en ondersteunende documenten gereed te hebben voor EES-interviews. Bedrijven die medewerkers naar Zwitserland sturen, doen er ook goed aan hun personeel te informeren over mogelijke vertragingen bij terugkeer uit landen buiten Schengen.
Het EES registreerde inmiddels meer dan 225 miljoen grenspassages van 90 miljoen niet-EU-burgers en weigerde de toegang aan meer dan 78.000 personen binnen Schengen. Hoewel de database wordt geprezen om het dichten van veiligheidslekken, melden Zwitserse luchthavens dat de extra biometrische registratie en verplichte interviewstap de wachttijden voor niet-EU-passagiers tijdens piekuren kunnen verlengen tot 60–90 minuten, wat strakke aansluitingen in gevaar brengt en extra kosten voor luchtvaartmaatschappijen veroorzaakt.
Om de knelpunten te verlichten, bespraken de deelnemers de oprichting van een “Nationaal Faciliteringsprogramma” (NFP). Frequente reizigers uit vertrouwde landen zouden zich vooraf eenmalig onderwerpen aan een achtergrondcontrole; eenmaal goedgekeurd, kunnen zij gebruikmaken van geautomatiseerde E-Gates zonder interview, vergelijkbaar met programma’s zoals Global Entry in de Verenigde Staten. De grenspolitie geeft aan dat dit systeem de gemiddelde verwerkingstijd voor in aanmerking komende passagiers kan terugbrengen tot minder dan 30 seconden.
Luchtvaartmaatschappijen schatten dat als zelfs 15% van de in aanmerking komende reizigers via een NFP-snellaag zou reizen, dit meer dan 2.000 minuten vertraging voor bemanningen per maand op Zürich zou besparen, het aantal gemiste aansluitingen zou verminderen en de minimale overstaptijden voor intercontinentale reizen zou verkorten. Luchthavens benadrukken echter dat een eventuele invoering moet worden afgestemd met naburige Schengenlanden om tegenstrijdige regels voor transitpassagiers te voorkomen.
Voor zakenreizigers is de boodschap duidelijk: totdat een NFP of een vergelijkbaar vertrouwd-reizigersprogramma is ingevoerd, dienen niet-EU-burgers extra tijd in hun reisschema in te bouwen, te zorgen dat paspoorten machineleesbaar zijn en ondersteunende documenten gereed te hebben voor EES-interviews. Bedrijven die medewerkers naar Zwitserland sturen, doen er ook goed aan hun personeel te informeren over mogelijke vertragingen bij terugkeer uit landen buiten Schengen.
Bron: ImTicker