Poprawka w Senacie zakłada zwiększenie funduszy o 3 miliony euro na naukę języka i edukację obywatelską dla imigrantów

Podczas analizy projektu budżetu na 2026 rok przez francuski Senat 3 grudnia, senator Guylène Pantel zgłosiła poprawkę nr 1415, proponującą przesunięcie 3 milionów euro na program „Integracja i dostęp do obywatelstwa francuskiego”. Środki te miałyby pochodzić z równoległej puli „Imigracja i azyl”, co pozwoliłoby zachować neutralność budżetu całej misji.

Impulsem do tej zmiany jest dekret 2025-647, który od 1 stycznia 2026 roku podnosi wymagania językowe dla zezwoleń na pobyt (poziom A2 dla wieloletnich kart pobytu) oraz dla kart rezydenta na 10 lat (poziom B1) i wprowadza obowiązkowy egzamin z wiedzy obywatelskiej. Urzędnicy szacują, że tysiące cudzoziemców będzie potrzebować finansowanych przez państwo kursów języka francuskiego oraz przygotowania do egzaminów.



W uzasadnieniu Pantel ostrzega, że bez dodatkowych środków kursy integracyjne prowadzone przez OFII będą przepełnione, co zagrozi zdolności cudzoziemców do spełnienia zaostrzonych wymagań i może spowodować zatory w obsłudze w prefekturach. Zwraca też uwagę na potrzebę wsparcia w dostępie do usług cyfrowych, gdyż wielu wnioskodawców nadal ma trudności z obsługą systemów rezerwacji online.

Choć poprawka stanowi niewielką pozycję w budżecie o wartości 480 miliardów euro, ma duże znaczenie polityczne: zmienia postrzeganie wydatków na integrację z kosztów na inwestycję, przeciwdziałając postulatom niższej izby parlamentu o cięciach w wydatkach związanych z imigracją. Prawnicy specjalizujący się w imigracji biznesowej wskazują, że rozszerzenie możliwości szkoleniowych może przynieść korzyści pracownikom przenoszonym w ramach firm na tzw. paszportach talentów, skracając czas oczekiwania na obowiązkowe certyfikaty językowe.

Poprawka zostanie poddana pod głosowanie jeszcze w tym tygodniu; jeśli zostanie przyjęta, będzie to sygnał ponadpartyjnego uznania, że zaostrzone przepisy muszą iść w parze z praktycznym wsparciem – podejście to chwalą firmy zajmujące się relokacją, które już teraz uwzględniają w budżetach prywatne lekcje języka, gdy brakuje miejsc na kursach publicznych.