Kampania nękania deepfake wymierzona w wygnanych aktywistów z Hongkongu w Wielkiej Brytanii i Australii

Prodemokratyczni aktywiści z Hongkongu mieszkający za granicą zgłaszają nową falę transnarodowej zastraszającej kampanii, obejmującej seksualnie sugestywne deepfake’i oraz fałszywe ogłoszenia o usługach seksualnych, które trafiają do sąsiadów w Wielkiej Brytanii i Australii. Listy z pieczątkami z Makau zawierały zmanipulowane zdjęcia rzekomo przedstawiające byłą radną dzielnicy Carmen Lau w kompromitujących sytuacjach, a plakaty w Adelajdzie reklamowały „samotne żony” – usługi rzekomo oferowane przez żonę byłego legislatora Teda Huia.

Zarówno Lau, jak i Hui znajdują się na liście nagród w wysokości miliona dolarów hongkońskiej policji za naruszenia bezpieczeństwa narodowego. Brytyjski poseł Joshua Reynolds potępił tę kampanię jako „obrzydliwą transnarodową represję” i wezwał do nałożenia sankcji. Policja z Thames Valley oraz z Południowej Australii wszczęły dochodzenia; wstępne ślady cyfrowe wskazują na serwery w Hongkongu.



Dla zespołów ds. mobilności międzynarodowej i HR zajmujących się uchodźcami z Hongkongu objętymi ochroną bezpieczeństwa narodowego, incydent ten podkreśla rosnące zagrożenia wykraczające poza internetowe ataki, sięgające fizycznej korespondencji i miejsc pracy. Pracodawcy powinni przeprowadzić audyt praktyk ochrony prywatności, zachęcać do korzystania z usług ochrony adresów oraz przygotować szablony komunikatów kryzysowych na wypadek, gdyby pracownicy lub ich rodziny zostali zaatakowani.

Ta sytuacja wywiera także dodatkową presję na rządy zachodnie, by zaostrzyły procedury wizowe dla Hongkończyków szukających bezpiecznej przystani oraz zwiększyły finansowanie wsparcia dla ofiar. Analitycy zwracają uwagę, że rzekome wykorzystanie narzędzi AI do seksualizacji dysydentów, zwłaszcza kobiet, stanowi eskalację mającą na celu ich upokorzenie i uciszenie.

Choć nie wpływa to bezpośrednio na kwestie podróży, nękanie ma wyraźne konsekwencje dla mobilności: może zniechęcać uchodźców do udziału w konferencjach diaspory czy powrotów do Hongkongu w nagłych sprawach rodzinnych, a także wpłynąć na przyszłe debaty dotyczące polityki wizowej dla brytyjskich obywateli narodowości hongkońskiej (BNO).